این باور که «نوزاد رو زیاد بغل نکنیم که بغلی نشه» یک باور قدیمی و تا حد زیادی نادرست است.

در واقع، نوزادان نیاز شدیدی به تماس فیزیکی، آغوش، و احساس امنیت دارند. در آغوش گرفتن نوزاد به شکل مکرر نه تنها باعث نمی‌شود که «بغلی» شود، بلکه به رشد روانی، عاطفی، و حتی جسمی او کمک می‌کند. تماس نزدیک با والدین، مخصوصاً در ماه‌های اول زندگی، باعث ترشح هورمون‌هایی مثل اکسی‌توسین در نوزاد و والد می‌شود که احساس دلبستگی، آرامش، و امنیت ایجاد می‌کند

چند نکته علمی:
• نوزاد زیر ۳ ماه هنوز توانایی لوس شدن یا «بغلی شدن» به اون شکلی که ما فکر می‌کنیم رو نداره. اون فقط داره با دنیا آشنا میشه و برای آرامش به تماس انسانی نیاز داره.
• آغوش گرفتن نوزاد به او کمک می‌کند استرس کمتری تجربه کند، وزن‌گیری بهتری داشته باشد و کمتر گریه کند.
• وابستگی ایمن که در نتیجه تماس زیاد و پاسخ‌دهی مناسب والد ایجاد می‌شود، در آینده باعث استقلال بیشتر کودک خواهد شد، نه کمتر.

پس اگر کسی گفت «بغلی میشه»، با خیال راحت می‌تونی بگی که نه تنها ضرری نداره، بلکه یکی از بهترین کارهایی‌ـه که میشه برای نوزاد انجام داد

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط