به بچه خوش اخلاق و خوش رویی که همه ازش تعریف میکردند و یک شبه پشت و رو شد و چی بهش میگن واقعا🤐🤕رفتم سیسمونی فروشی خرید کردم و اونجا هم کلی ادم باهاش بازی کردند و شبش رفتم مهمونی،یهو بی دلیل شروع کرد به گریه های الکی و گریه میکردااا بردمش تو اتاق لباساش و دراپردم شیرش دادم خوب شد دپباره بعد یکساعت هرکار کردیم اروم نشد با جیغ و اشک و زاری رفتیم دیگه،از همون شب. به بعد کلا همین شده و بمن چسبیه و تو کالاسکه هم میزارمش میبرمش بیرون یهو گریه میکنه نمیمونه چنگ میزنه بهم که بغلش کنم....یعنی چیشده

چشم خورده براش دعا بنویس بزارپیشش

ومن شر حاسد اذا حسد
اینجوری که تعریف کردی چشمش کردن

دختر من کلا اجتماعی نیست.اضطراب جدایی میگیره.هرکی هم سمتش بیاد یا حس کنه میخوان بغلش کنن حسابی گریه میکنه. فقط بغل من و باباش و پدر مادر خودم میره.اونم چون کلا پیش ما ۴ نفر بزرگ شده و همیشه هستیم. بقیه باید کلی باهاش بازی کنن تا اعتمادش جلب بشه و بعد یکم بغلشون بره

هر موقع خواست بغلش کن نزار بیشتر گریه کنه یا احساس نا امنی کنه