قبلا از مرگ میترسیدم و عاشق زندگی بودم
اما حالا فقط و فقط از بی مادرشدن پسرم میترسم.
کقتی یه مشکلی توی زندگیم پیش مساد کم کم اون مشکل توی سرم بزرگ و بزرگتر میشه تا جایی که من میشم یه مورچه و اون میشه یک کوه.
فکرا میخوان منو بخورن
حوصله هییییچ کاری ندارم، خونم ترکیده، غذا نمیپزم، به خودم نمیرسم، سرکارهم حوصله کار کردن ندارم، حوصله مشاوره رفتن ندارم، حوصله مهمون بازی ندارم، فقط و فقط حوصله پسرم رو دارم، اون قند روزهای تلخ منه، خداروشکر که دارمش.
نمیدونم چکار کنم، من اینجوری نبودم دارم نابود میشم
دعواهامون باهمسرم بیشتر شده، سرکوچیکترین حرفها از چشمم میفته گاهی مقصرم گاهی هم نه، توی دوران پی ام اس به مرز خودکشی میرسم
سرم در حال انفجاره، خدا بهم رحم کنه خیلی خستم

چقد مث منی از خدا میخوام هیچ کس دیگه ی حال خودمون ونداشته باشه😔

بدترین روزها رو داشتم ک دشمن هم الهی نبینه فقط بخدا نزدیک شو هر لحظه ذکر بگو ببین نماز بخون ختم قران کن چنان بدنت اروم میشه

دقیقا شرح حال من😢

فقط خودت به خودت میتونی کمک کنی همه شرایط سختی دارن هرکسی ببینی مشکل داره اما قوی بودن جنگیدن و ساختن مهمه،


برو ورزش حتما و کارهایی که حالتو خوب می‌کنه هنر موسیقی زیبایی مذهبی هرکدوم