۱۰ پاسخ

واااای اینو باید به کسایی گفت که بچه های رام و آرومی دارن
بچه شون خودش صبح که بیدار شد هر چی گذاشتن جلوش میخوره بعدم ساعتها با اسباب بازی هاش سرگرم میشه و مستقل بازی میکنه هیچ غری هم به مادره نمیزنه
بعد ماکه میایم شکایت میکنیم همون مادره میاد میگه شرایط روحی بچه آوردن نداشتید چرا بچه آوردید ؟!!! 🫠🤐

منم همینطور مامان مهراد جان منم همینطور 🫂و سختی ماجرا تازه اونجاییه ک اونایی ک بچه آروم دارن همش بهت ایراد میگیرن و تز میدن ک اینجوری رفتار اینجوری بگو و اینکار کن و فلان😐😑

وای پسر من لجبازه وحشتنااااک.زورشم ماشالا زیاده .منم اعصابم ضعیف شده.بعد وقتی به دوستام نیگم بچه داری خیلی سخته میگن تو خیلی سخت گرفتی.اما واقعا نمیدونن بعضی بچه ها چقدر اذیت میکنن.من بعضی روزا قرص اعصاب میخورم

دقیقا حرف شما و اون چند تا مادر دیگه رو قبول دارم. بچه اروم نعمته. بچه خوش خوراک نعمته. بچه خوش خواب نعمته.
حالا یه سری که اصلا شرایط سختو تجربه نکردن، فقط میان توصیه میکنن و حرف مفت میزنن. ای ادم حرص میخوره😡

عزیزم دقیقا دختر منم همین درضمن اصلا تلوزیونم تماشا نمیکنه

دقیقا دختر من همینجوره. منو روانی کرده از بس غرغر و گریه

پسرم منم همین شده، من اعصابم نمیکشه تلویزیون روشن میکنم ساکت میشه میشینه پاش

ای جانم بهت که تمام جزئیات یه روزه منو بچه هامو نوشتی آخه دیگه اینقدر روانم بهم ریخته شده دیگه حال نوشتن ندارم .... من کم آوردم در برابرشون 🤯🤯🤯🤯

دقیقا چیزهایی که توصیف کردی منم بااین تفاوت پسر ۶سالمم هست مدام جنگ و دعوا..باهم سازش ندارن منم در شُرُف پریودی.....اعصابم کامل به هم ریخته..........

وای دختر منم یه کارایی می‌کنه ک به جنون میرسم واقعا بچه ها باهم فرق دارن و یه سری از آدمای بیشعور مثل مادرشوهر من که میاد تمام این لجبازیا بد غذاییا همه چیو میگه خودت مقصری که بچه اینجوریه لعنت ب اینجور آدما که بیشتر کارای بچه رو مخن

سوال های مرتبط

مامان امیر مامان امیر ۳ سالگی
پسرم تازگیا خیلی خیلی از همه چیز میترسه،و به شدت به پدرش وابسته اس تازگیا باباش میره بیرون مدام گریه و بهونه میگیره انگار باباش خونه نیس خیلی میترسه،قدیمیا میدونن پسرم رفلاکس داره و شدید بی اشتها و بد غذاس به زور بهش یدونه موز دادم بخوابونم شوهرم رفت داروخونه بچم گریه کرد بالا آورد،دعواش کردم خودمم گریه کردم خودشم یه ساعت گریه کرد، من هرکاری میکنم بچم منو دوس نداره خیلی دلم میگیره من ۲۴ ساعتم خونه نباشم سراغمو نمیگیره، ولی باباش میره سرکار تا برگرده مدام میگه بابا، من دوستشو میارم میگم بازی کنید غروبا همیشه میبرمش خانه بازی، ولی خیلی بهونه گیره بچه های دیگه رو میبینم خیلی آرومن انقد بهونه نمیارن ولی بچه من مدام بهونه میگیره انگار خیلی لوس شده، از این بابتم دلم خیلی میگیره ک از نوزادی تا الان هیچوقت منو دوس نداشته و براش مهم نبودم همیشه بهم میگه تو برو تورو دوس ندارم، هیچوقت سمتم نمیاد بگه منو بغل کن ولی میره سمت باباش هی میگه بغلم کن