برای عمل سزارین، دو روش اصلی بی‌حسی یا بیهوشی وجود دارد:
1. بی‌حسی نخاعی یا اسپاینال (سر کردن)
رایج‌ترین و ترجیحی‌ترین روش برای سزارین انتخابی (غیر اورژانسی) است.
در این روش مادر بیدار است، اما از کمر به پایین کاملاً بی‌حس می‌شود.
دارو به فضای نخاعی تزریق می‌شود و تأثیر سریع دارد.
مزایا:
مادر می‌تواند در حین تولد نوزاد بیدار باشد و او را بلافاصله ببیند.
خطرات کمتر نسبت به بیهوشی عمومی (برای مادر و نوزاد).
دوران بهبودی سریع‌تر.
معایب:
احتمال سردرد پس از زایمان (نادر اما ممکن).
افت فشار خون در برخی افراد.
احساس فشار یا کشش حین عمل، بدون درد.
2. بیهوشی عمومی
معمولاً فقط در شرایط اورژانسی یا موارد خاص استفاده می‌شود (مثلاً مشکلات انعقادی یا عدم امکان انجام بی‌حسی نخاعی).
در این روش مادر کاملاً بی‌هوش است و چیزی از لحظه تولد احساس نمی‌کند.
مزایا:
شروع بسیار سریع بیهوشی (در موارد اورژانسی مهم است).
معایب:
مادر نوزاد را در لحظه تولد نمی‌بیند.
خطرات بیشتری برای مادر و نوزاد وجود دارد (مثلاً مشکلات تنفسی برای نوزاد، یا خطر ورود محتویات معده به ریه مادر).
دوران بهبودی طولانی‌تر و تهوع بیشتر.
جمع‌بندی:
اگر شرایط پزشکی خاص یا اضطراری ندارید، "بی‌حسی نخاعی" (سر کردن) معمولاً انتخاب اول است و توسط متخصصان توصیه می‌شود.
تصمیم نهایی باید با نظر متخصص بیهوشی و پزشک زنان و زایمان گرفته شود، با در نظر گرفتن شرایط خاص بدنی و سابقه پزشکی شما.

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط