ادامه
گذشت تا ساعت 6 دارو دوباره عوض شد و من شدم 4 سانت برام توپ اوردن و ورزش بیشتر ومن همچنان رحمی ک میکشه بالا شدم 4 .60 ماما خوشحال ک وو بشی 5 سانت تمومه و ماهم خوشحالتر ک کم مونده بچمو بغل کنم
تا ساعت 8 ک دیگ تحملم تموم شد با همسرم تماس گرفتم ک نمیتونم درد بکشم بیا بگو عملم کنن دکتر معاینم کرد و شده بودم 4 سانت و گفت نمیتونه میبرم عمل اما ماما اصرار ک دهانه رحم کاغذیه کاغذیه ولی همسرم قبول نکرد و دکترم گفت 20 ساعته بچه بدون آبه
ساعت 10 من سزارین شدم و حین عمل حرف دکترو شنیدم ک ببین چه بند نافی پیچیده
خدا اونجا بهم رحم کرد ک منو بچم سالم از اون بیمارستان اومدیم بیرون و دخترم ب دنیا اومدنی دست و پاش کامل کبود بود
نه از بلوک زایمان رازی بودم نه از پرسنل نه خوده بیمارستان و نه خانوم کریمی ک نام دکتر رو فقط یدک میکشن
بیمارستان پارسا تهران ک بجز تولد دخترم یه خاطره تلخ برام ساخت و هر رمانی ک همسرم یاد میکنه میگ خدا شمارو دوباره ب من داد و من میگم خدا بهمون رحم کرد ک سالم اومدیم بیرون

آره کلا کار اموزن خیر نبینن

منراضی نبو دم از بیمارستان موسوی زنجان خدا ازشون نگزره مخصوصا دکتری که بالا سرم بود منم دهانه رحمم باز نمشد هر چه گفتیم عمل قبول نکرد دکتر خیر نبینه حرفاش از دنیا نامیدم کرد آخرش بچم با الیوم در آورد به خاطر اون بچم نگه داشتن بیمارستان گفت یه هفته بمونه ۵ روزه به همسرم گفتم بچه من حالش خوبه رضایت دادیم آمدیم خونه خیر نبینه دکترم کار آموزا انشاالله اون دکترم از دستش کارش بیافته دیگه نتونه دکتری کنه خیلی ازیت شدم

عزیرم