.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
همیشه تا شوهرم ناراحتم میکرد،آخرش بخاطر دخترم ک یا پوشکش تمام می‌شد یا شیرخشکش یا کلا وسایلی نیاز داش ،یا اصن مریض میشد دارو میخواس و .....مجبور میشدم باشوهرم حرف بزنم یا بعش پیام بدم.
الان ک دیگ دخترم شیرخشک نمیخوره کلا سه ماه هم میشه باباش پوشک نگرفته براش،مستقل هم نیستم ک بگم مواد غذایی بگیره،کلا ب وجودش نیاز نیس دیع تا دختر نازم دنیا بیاد،ی هفته هم هس ک کلا خودش سرد شده و بدتر از قبل،میخوام دیع باش حرف نزنم تا دخترنازم دنیا بیاد.
اینجا میخوام بشمارم چن روز تونستم ب تصمیمم پایبند شدم،دیع بسمه تحقیر شدن،اینجا بگم مصمم تر میشم ب گمانم.میخوام حداقل ب خودم ثابت کنم ک درسته من برای شوهرم ارزشی ندارم اما هنوز خودم خودمو دوس دارم و ارزش قائلم برای خودم......

همه مردا همین...

دقیقا منم تو همین حالم

آخی عزیزم ولی به نظرم دنبال راه کار باش به خاطر بچه هات توکل برخدا

از باردار شدی دوباره؟

بگم ک واقعا ناراحت شدم یکی برا اینکه معلومه هم زندگیتو دوست داری هم شوهرت رو و بهش پابندی
دوم اینکه بخاطر بچت هر سری مجبور بودی کوتاه بیای
ولی درسته اینجور برا خودت ارزش قائل میشی به مرور میبینی این خودتی ک داری از زندگیتم سرد میشی کار نکن ک ای ارابطه همیطور سرد بمونه
سعی کن یه راه حلی پیدا کن ک بیشتر بهتون حواسش باشه

الله مشکلاتتوحل کنه شوهرت سرعقل بیاد

آفرین حالا چند وقته قهری 🙃🙂