.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
همیشه تا شوهرم ناراحتم میکرد،آخرش بخاطر دخترم ک یا پوشکش تمام می‌شد یا شیرخشکش یا کلا وسایلی نیاز داش ،یا اصن مریض میشد دارو میخواس و .....مجبور میشدم باشوهرم حرف بزنم یا بعش پیام بدم.
الان ک دیگ دخترم شیرخشک نمیخوره کلا سه ماه هم میشه باباش پوشک نگرفته براش،مستقل هم نیستم ک بگم مواد غذایی بگیره،کلا ب وجودش نیاز نیس دیع تا دختر نازم دنیا بیاد،ی هفته هم هس ک کلا خودش سرد شده و بدتر از قبل،میخوام دیع باش حرف نزنم تا دخترنازم دنیا بیاد.
اینجا میخوام بشمارم چن روز تونستم ب تصمیمم پایبند شدم،دیع بسمه تحقیر شدن،اینجا بگم مصمم تر میشم ب گمانم.میخوام حداقل ب خودم ثابت کنم ک درسته من برای شوهرم ارزشی ندارم اما هنوز خودم خودمو دوس دارم و ارزش قائلم برای خودم......

همه مردا همین...

آخی عزیزم ولی به نظرم دنبال راه کار باش به خاطر بچه هات توکل برخدا

از باردار شدی دوباره؟

بگم ک واقعا ناراحت شدم یکی برا اینکه معلومه هم زندگیتو دوست داری هم شوهرت رو و بهش پابندی
دوم اینکه بخاطر بچت هر سری مجبور بودی کوتاه بیای
ولی درسته اینجور برا خودت ارزش قائل میشی به مرور میبینی این خودتی ک داری از زندگیتم سرد میشی کار نکن ک ای ارابطه همیطور سرد بمونه
سعی کن یه راه حلی پیدا کن ک بیشتر بهتون حواسش باشه

الله مشکلاتتوحل کنه شوهرت سرعقل بیاد

آفرین حالا چند وقته قهری 🙃🙂