تجربه زایمانم
خیلی فکر کردم که تجربمو بزارم یا نه چون میترسیدم باعث استرس خانپمای بارداری باشه که انتخابشون طبیعیه مثل خود من ، و سعی کردم از نظر روحی و جسمی براس آماده باشم ولی خب همیشه اونجوری که ما می‌خواهیم پیش نمیره و خدا چیز دیگه میخواد که حتما حکمتی داره ، من 38 هفته معاینه شدم هم پزشک هم ماما همراهم که 2سانت بودم و گفتن لگنم خیلی خوبه ولی سر بچه هنوز پایین نیومده و گفتن که پیاده روی کنم ، ماما میگفت روزی دو ساعت ولی خب من سختم بود و درد داشتم از قبل روزی نیم ساعت بود کردمش روزی یک ساعت همراه ورزش ، تا اینکه 39 هفته به توصیه ی یکی از آشناها یه نوشیدنی خوردم که زودتر زایمان کنم (بزرگترین اشتباه زندگیم)چون خیلی سختم بود دیگه، و همون روز صبح من کیسه آبم پاره شد و همراه دردای خفیف که دوش گرفتم و تماس گرفتم ماما گفت برو بیمارستان ، من ساعت 9 بیمارستان بودم ، دردای در حد پریودی شدید معاینه شدم ، گفتن 3.5 هستی و دهانه رحمت هم نرمه خلاصه بستریم کردن و کم کم دردام از ساعت10 شدید تر شد 4 سانت بودم ولی هی میومدن معاینه میکردن و میگفتن سر بچه بالاست و هنوز نزول نکرده وهی بهم میگفتن باید زور بزنی ، وای که چقد سخت بود این معاینه ها ، دردش از درد زایمان خیلی بدتر بود طوری که جیغ میزدم ولی موقع درد کاملا کنترل بودم و با ورزش و تنفس میگذروندم تا اینکه ساعت 12 و نیم من فول شدم

نوشیدنی چی بود میشه بگی ک ما نخوریم

بقیه ؟

عزیزم
چی خوردی؟
چون مامای منم گفت اصلا چیزی مصرف نکنم چون سر بچه تو لگن نیست و اگر چیزی مصرف کنی باعث درد میشه ولی به زایمان کمک نمیکنه و چون سرش تو لگن نیست ممکنه خفه بشه

پس اگه تجربه زایمان‌منو بگم مغزت سوت میکسه ک دیابتی زودم با دودوربند ناف دور گردنش ۳۹هفته برام ختم زدن بدون اینکه حتی یک سانت دهانه رحمم باز شده باشه از ساعت ده صبح تا یازده شب با سوند و امپول فشار و قرص فقط درد میکشیدم از دیوونه بازیایی ک دراوردم بخاطر درد شدیدم‌نگم ک کل بیمارستان صدامو میشنیدن و معروف شده بودم

بقیهاش