امروز بدترین روز عمرم بود مرگ رو جلو چشمام دیدم ولی خدایا چرا من منی که همیشه حتی تو بدحالیامم میگفتم خوبم و خداروشکر که کفر نگفته باشم
دیشب امپول پروژسترون رو زدم و اومدم خونه ن درد داشتم نه حالم بد بود بچمم قشنگ تکون میخورد
شام زیادی نخوردم فقط در حد چند لقمه قرص اهن رو خوردم و رفتم دراز کشیدم خوب خوب بودم
یهو نصف شب ساعت سه بود با یه تپش قلب خیلی بد یعنی نمیتونم توصیفش کنم بهش فکر میکنم رگ مغزم و گردنم و قفسه سینم از شدت فشاری که روش بود درد میگیره بیدار شدم
نای بلند شدن نداشتم هرجور بود خودمو رسوندم اشپزخونه به صورتم اب زدم ،
یه اب قند درست کردم خوردم ،اومدم رو مبل نشستم چندتا نفس عمیق کشیدم ولی انگار ن انگار

ادامه رو تاپیک بعدی میذارم

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط