پسرم چهارسالشه خیلی لج میگیره همش گریه میکنه نه میتونم با کسی حرف بزنم یکی میاد خونه مون میکه تو حرف نزن لج میگیره شبا میگه کولر بزن غذا نمیخوره دیگه دارم میمیرم خسته م کرد ناراحتی قلبی گرفتم میترسم از این همه فشار تو عصباتیت کار دستش بدم واقعا دیگه نمیتونم کنترلش کنم صدای همسایه هارو در اورده با گریه هاش

انگار اقتضای سنشونه پسر منم خیلی بازی بازی میزنه و میپره روم

برای من دو روز کلا همه چی رو روسرمن پرت می‌کرد می‌پرید منو می‌زد کل بدنم کبوده.منم خودمو کنترل میکردمخیلی ولی دو سه باری منم زدمش طوری می‌زد یک ساعت بکوب کل بدنش عرق می‌کرد اینقد منو می‌زد ولی ازرو نمی‌رفت بدنم واقعا دردمیکرد موهامو می‌کشید منم آخرسر یدونه محکم صورتش زدم گریه کرد ولی بدجور عذاب عذاب وجدان گرفتم امروز صبح بیدارشد دیدم اومد یدونه زد بغلش کردم بوسیدمش حواسشون پرت کردم خمیر درست کردم دادم دستش بااون دوساعت بازی کرد رفت مهد اومدباز دیدم شروع میکنه خمیر روبهش دادم چوب خط گرفتم براش ازش خوشش اومده بود گفت بیا بازی کنیم رفتم بازی کردم کارتن نگاه کرد هشت ونیم خوابید اینقد پریروز منو زده بود خسته شده بود میرفت ازسه متری بدوبدو روسرم می‌پرید میگفت دارم باهات کشتی میگیرم شبش شش ونیم شب خوابید تافردا ۸صبح ببین چقد منو زده اذیت شدم نقطه به نقطه نوشتم. نمیدونم چرا اینجوری شده قبلا شبا منو بغل می‌کرد کلی نوازشم میکردویه عالمه قربون صدقه میرفت ولی الان نه منم رفتم امروز روز کودک بود براش کادو گرفتم خوشحال شد

پسر منم تقریبا یکی رو ببینه خودشو نشون میده رسما
ینی اون روز خیلی خودمو کنترل کردم که نخام دست روش بلند کنم
پسر من مهدکودک میره یکمم از بچه های اونجا یاد میگیره
مثلن دهن کجی یاد گرفته تازه

واقعا منم موندم چیکار کنم