#نکات_روانشناختی
مامانایی که نی نی های نازتون همسن دخملی منن بیان که براتون خبر های هیجانی دارم

تاحالا چیزی ر مورد پایداری اشیا شنیدید؟
«پایداری شیء» یا به انگلیسی Object Permanence یکی از مهم‌ترین مراحل رشد ذهنی نوزادان هست
بذارید ساده و ملموس براتون توضیح بدم 👶🏼👇🏻

⸻

🌱 تا حدود ۴ تا ۸ ماهگی، نوزاد فکر می‌کنه هر چیزی که از دیدش بیرون می‌ره، دیگه وجود نداره.
برای همین اگه یه اسباب‌بازی رو پشت بالش قایم کنید، فکر می‌کنه “رفت!” — چون مغزش هنوز مفهوم «وجود داشتن بدون دیده شدن» رو یاد نگرفته.

اما از حدود ۸ تا ۱۲ ماهگی (و گاهی کمی زودتر یا دیرتر)، مغز شروع می‌کنه به درک این ایده که:

“فقط چون چیزی رو نمی‌بینم، معنیش این نیست که دیگه نیست.”

این لحظه خیلی بزرگه برای ذهن کودک! چون یعنی حافظه‌اش فعال‌تر شده، و درک از پایداری جهان اطراف داره شکل می‌گیره❤️

حالا چرا مهمه؟

چون پایداری شیء پایه‌ی چیزای خیلی مهم‌تری در آینده‌ست:
• اعتماد و دلبستگی: نوزاد یاد می‌گیره مامان حتی وقتی از اتاق می‌ره بیرون، برمی‌گرده.
• حافظه و یادگیری: حالا می‌تونه چیزی رو در ذهنش نگه داره، حتی وقتی جلوی چشماش نیست.
• بازی‌های پنهان‌کردنی (مثل “دالی موشه”) دقیقاً به تقویت همین مهارت کمک می‌کنن.
• و در نهایت، پایه‌ی تفکر منطقی و زبان‌آموزی هم از همین درک ساده شروع می‌شه

🌸 یه نشونه‌ی قشنگ:

وقتی نی نی شما موقع جدا شدن از شما گریه می‌کنه، در واقع داره نشون می‌ده که فهمیده شما وجود دارید، حتی وقتی نمی‌بینتتون.
این گریه، نشونه‌ی وابستگی ناسالم نیست — بلکه نشونه‌ی رشد ذهن و شکل‌گیری پیوند عمیق بین شماست 🤍

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط