چند ماهی دخترم واسه خودش خونه درست کرده گوشه پذیرایی و همه عروسک ها و اسباب بازی هاش اونجا چیده دورش هم پشتی چیده .الان داداشش بزرگ شده شیطونی هاش بیشتر شده هرچی میگیرمش باز میره تو خونه آبجی اش و اسباب بازی هارو برمیداره .از صبح بیشتر از ده بار گرفتمش نره تو خونه .اونم رو چیزاش حساس میگه نزار دست بزنه خراب میشه . اخرش شوهرم دیونه شد همه رو بهو جمع کرد ببره انباری بزاره .طفلک دخترم انقدر گریه کرد اخرش راضی اش کردم تو اتاق بچیه اسباب بازی هاش رو . یعنی تحمل دوتا بچه خیلی سخته.بدبختی اینه صبح میره پیش دبستانی دوباره عصر که میشه دنبال یه بچه اس بیاردش خونه باهاش بازی کنه .اخرش هم دعواشون میشه من بدیخت باید جداشون کنم .مغزم دیگه نمیکشه .حالام باید کلی ظرف جمع کردم برم بشورم

چقدر سخته واقعا خوندم هیچی به ذهنم نمیرسه بنویسه

باید یه جوری براش توضیح بدی که بزاره داداشش هر کاری خواست بکنه بگو کوچولوئه نمیتونه حرف بزنه و از این حرفا

آخی عزیزم

اره سخته منم همینجور داداشش پیش،دبستانی
ببر تو اتاق خودش،
اصلا بهش،بگو هر وقت خواستی بازی کن بعد جمع کن

عزیزم خدا قوت

الهی .... واقعا سخته درکت میکنم♥️