زایمان اولم طبیعی بودم دوستم سزارین. گف من اومدم خونه خودم تک و تنها بودم مامانم منو ول کرد رفت. چقدر تو دلم برام غیر ممکن بود که یه نفر انقدر بیچاره باشه و کسی به دادش نرسه . همش میگفتم ینی سزارین بودی خودت کاراتو میکردی. چقدر برام بودن تو این شرایط غیر ممکن و سخت بود . زایمان دوم سزارین شدم و از همون اول سرپا. هیچکس نبود . روزای اول که بیمارستان برای زردی بعدشم تک و تنها . الان میفهمم وقتی تو شرایطش باشی دیگ غیر ممکن نیست . تو شرایط که باشی زمونه کاری باهات میکنه که قوی باشی . من یه زنی بودم به شدت لوس . ولی زمونه چه بلایی سرم اورد؟

بعضی وقتا یهو اونجوری ک میخای نمیشه وتواصلا انتظار وتوقعشو ازآدمای اطرافت نداشتی ودلگیرمیشی ک چرا توشرایط سخت باید این اتفاقا بی توجهیا باشه... ولی خب ی جورایی محکمت میکنه سردوسخت میشی... منم این دوران رو گذروندم ک باعث شد بی توقع بشم. ولی خب چندتا تارموی سفیدلابلای موهام تاوانش بود.

منم تنها بودم روزای اول میشستم واسه خودم گریه میکردم🫠 بارداریم هم سخت و تنهایی گذشت، ولی دیگه عادت کردم و از پسش براومدم. بپذیری واست راحتتر میگذره.

همین که میتونی ازپسش بر بیای افرین بهت من از وقتی بچم دنیا اومده یک هفته تنها بودم اونم پشت سر هم نبوده دیشب تا صبح گریه کردم بچم پدرمو درآورد در طول شبانه روز دو ساعت می‌خوابم اما دیگه واقعا روم نمیشه به مامانم بگم چون کم‌خونی دارم نمیتونم زیاد بچرخونمش کمر درد هم نمیزاره مامانم نبود نمی‌تونستم

منم بعد زایمانم کسی ازم مراقبت نکرد خودم تلاش کردم تا حالم خوب بشه درسته دلم شکست ولی برام اصلا مهم نبود

مگه خونه مادرت نرفتی؟

منم یبار سقط سزارین شدم تنها اومدم خونه کسی به دادم نرسید ، ازدواج اولم همشون کافر بودن خیر ندیده ها

منم بارداری اولم مامانم نذاشت یه آب خودم برای خودم بریزم همه چی بالا سرم بود بچمم دنیا اومد فقط شیرش دادم بقیه کارهاش مامانم درکی از سختی بچه داری نداشتم ولی توی ۷ ماهگی پسرم تصادف کرد فوت شد تازه فهمیدم...
الآنم از اول بارداری کسی کمکم نکرد جز شوهرم تک و‌توک که اونم سر کار نمیشه انتظار داشت ازش سر زایمانمم موندم چکار کنم بعده عمل فامیلای خودم همه از من دورن
اطرافیان خیلیا گفتن میایم ولی من راحت نیستم باید خودم از پسش بر بیام

منم مثل شما هستم البته من شکم اولمه
مادر فوت شده شوهرمم با خواهرهام خوب نیست سزارین شدم ۱روز اومدم خونه بچه ام زردی گرفت بستری شد ۳شب بیمارستان سرپا بودم تک وتنها مادرشوهرمم بود ولی خوب توان کمک نداره

😄 منم خیلی چیزا رو میگفتم غیر ممکنه ولی دوستان ب هرچی و هرکی و هر اتفاقی غیر ممکن بگید خدا یجوری میچرخونه که براتون رقم میخوره و میبینید شرایط آدمو وادار ب هر کاری میکنه

منم تو شرایط تو بودم اوایل خیلی دلشکسته شدم از دست بقیه.
اما الان میگم نمیشه توقع داشت
زمونه طوری شده همه مشغول زندگی خودشون شدن.
همه ی جوری درگیرشدن.
اتفاقا بهتر منت کسیم بالاسرم نیس.

امیدت به خدا باشه، خدا مطمئن باش توانشو به یک زن میده

خدا همیشه به زن قدرت میده
مردا خیلی ضعیفن
واسه همین این چیزا رو واسه زنا گذاشته
مادر من سر داداشم من بچه بودم مادر نداشت پدرشم زن گرفته بود ولش کرده بود
درد طبیعی رو میکشه و میبرنش سزارین و هی بیهوش میشده بدترین دردارو میکشه ولی وقتی میاد خونه مجبور میشه سرپا باشه کاراشو بکنه چاره ای نداره یه زن

عزیزم تنهای خیلی بده مخصوصا هم خودت تواون حال باشی ازطرفیم بچه داری ک ندونی چشه

مادرشوهرت هم نیومد کمکت

میگذره اینا هم