سلام
یکم درد ودله، بخدا ناشکری نیست
من خودم این بچه رو باهزار نذر از خدا خواستم ..‌
هسته ام ،کلافه ام،خانوادم کنارم نیستن
از زانو فلج شدم،همسرم از ساعت ۶صبح میره تا ۷:۳۰شب
وقتی هم بچه خیلی گریه کنه عصبی میشه
نه جایی میرم ،نه کسب میاد خانواده همسرمم هستن،اما گاوخونی تشریف دارن وقتی بیان بیش از همون ایراد گرفتنشون نیست
شدم کوزت خونه،یا شیر میدم،یا پوشک عوض می کنم یا آروغ میگیرم یا لباس میشورم یا ظرف
نه کمر دارم و نه دس بس که درد می کنن ،

منممممم

نگزان نباش همه اینجوریم منکه بچه چهارمه ولی باور کن بهترین خاطره زتدگی ادم میشه همین لحظه ها
بچه رو نباید بغلی کرد زیر انداز بزار براش بزار رو ب رو تلویزیون مشغول میشه یا یه روسری تمیز بده دستش بازی میکنه

منم همینم گم شدم تو زندگی بخدا وقت حموم درست حسابیم ندارم ولی چه میشه کرد تهش شش ماه دیگه ست اینا دیگه بزرگ میشن کلی راحت میشیم

منم ن جایی میرم ن کسی میادخونم همش توخونه موندم ازواکسن دوماهگیش ک بردمش تاالان فقط یباررقتم خیابون یچیزی خریدم فوری برگشتم بچه روگذاشته بودم پیش شوهرم انقدتوخونه‌ موندم دیگ عصبی شدم والا😞

منممممممممممممم

وضعیت منم همینه والا تازه من هیچکسو ندارم نه مادری پدری خواهری دوستی فامیلی تو خونم همش

هممون خسته ایم حالا اونایی که کمک دارن کمتر
من فامیلای خودمم ایراد میگیرن یا کارای خودم یا از بچم آدمو عصبی میکنن

همه ماها این دردادو داریم درکت میکنم مخصوصا از سمت خانواده شوهر منو جاریم فرق بچه هامون تو یک ماهه خیلی اینجوری یکی تحت فشار قرار میگیره

خدا قوت بده بهت