واقعا دیگه روانی شدم هیچ بچه مث دختر من نیس تو دور اطراف میبینم از صبح تا شب کارش گریه اعصاب خورد کردن من داد بیداد الکی غرهی الکی خوابیدنش گریه بیداریش گریه غذا خوردنش گریه یکی دیدنی گریه یه جا رفتنی گریه در حدی شدم دیگه دست بلند میکنم روش ناراحتی اعصاب گرفتم از دستش شدم ی آدم افسرده چیکارکنم کنم خستم واقعا🥲

میفهمم و کامل درکت میکنم😔

دختر منم اینجوریه در حدی ک داغون شدم و ارزوی مرگ دارم.من تنها کاری ک میتونم بکنم اینه که دیگه تولید مثل نکنم و نمیکنم اگه بچه این مدلیه یکیشم زیاده

منم دخترم غرغرو و بدغذا،بدخواب و ... ولی بچهداداشم و خواهرشوهرهام ساکت و خوش اخلاق همیشه خوش خوراک و ...
منم سر بچم خیلی داد میزنم و دعواش میکنم الان دیدم از بچگی اش لذت نبردم ولی شوهرم تا گریه و غر بچم رو میدید اداش رو درمیاورد و رامش میکرد
بخاطر اخلاقش میبرمش مهد،کلاس نقاشی،کلاس ورزش و بازی تا ذهنش درگیر باشه غرم نزنه

بچه ها معصوم اند ،درسته غر غرو هست ولی آنم اینطوری ابراز احساسات و ...رو میکنه

عزیزم دعواش بکن ولی نزنش

دخترمنم هست خودمم کم میارم باورت میشه سه هفته پیش سه بارتادم مسجدرفتیم ایام فاطمیه گریه کردبرگشتم

من دخترم خیلی بچه آرومی بود اما چند ماهه غذا مثل قبل نمیخوره خیلی غذاهایی که مفیدند دیگه نخورد آزمایشش نشون داد ذخیره آهنش اومده پایین الان خیلی اخلاقش بد شده زود عصبانی میشه بر اخلاق شده گریه زیاد میکنه یا سر ما داد میزنه

شاید کم خونی داره

وای بخدا منم امروز شدید قاطی کردم انگار چالش سه سالگی اینه
شدیدا حرف گوش نکن و حاضر جواب

با دعوا چیزی درست نمیشه
ببین مشکل کار کجاست حلش کن

به خاطر شرایط سنی شونه، پسرمن دست به زن پیدا کرده،یه وقتهایی کارهای بد میکنه میگم خدایا بی ادبی این کارها، جلوی یکی انجام بده تربیت من میره زیر سوال خیلی شیطونی میکنه،فضولی وکنجکاوی تا دلت بخواد،به خاطر همین رفت وآمد محدود کردم جایی نمیرم میگم توخونه تنها باشم بهتر ازاین که بقیه تولدشون هزار جور حرف بزنم

دقیقا پسر منم همینه..همش خونه م جایی نمیتونم برم.