همه جوره خوشبختم همسرم خوبه خداشکر زندگیم خوبه اما از خونوادم دورم هیچ چیزی نمیتونه این خلع پر کنه کاش میدونستم از،اول دوری اینقدر سخته
دارم گریه میکنم

عزیزم هیچی کنار خانواده نیس هیچ جا خونه خود آدم نمیشه

من یک کوچه فاصله دارم اما خیلی هم پیش هم نیستیم اونا گرفتار ماام گرفتار ...

منی که خانوادم کنارم هستن اما زیاد نمیرم بیام میگم خرجا زیاده گرونیه بیخیال من دیگه سر خونه زندگیمم یا زنگ میزنم هر روز یا اینکه دو سه هفته ای یه بار میرم اونم خودشون میگن بیا وگرنه نمیرم تا نگن چطو هم بشه چون خیاطم لباس برا مامانم میدوزم ممکنه صبح برم تا عصر بعد بیام خونه اونم مثلا ظهر نمیخام غذا انچنانب درست کرده باشن میگم آش درست کنید

چن ساعت فاصله داری

نمیشه خب هم خدا هم خرما
نمیتونی همه چی رو باهم داشته باشی

عزیزم؛ حق داری؛ سخته؛ میفهممت