واقعا خسته شدم پریود خونریزیه زیاد دست تنها بودنم بچه ای که دندونش سرش زده بیرون هیچی نمیخوره نق گریه شوهر نفهم و بی شعور که حاضر نشد بخاطر منو بچه هاش روز مادر بیاد خونه مامانم و وزنه ای که رو ددوشمه سنگین تر شد من نمیدونم خدا اصلا صدای ادمو نمیشنوه اما من هیچ کاری هم ازم بر نمیاد فقط اینو میدونم که از این مرد نمیگذرم و هیچوقت نمیبخشمش

ایکاش خدا به ما ها صبر میداد میدونی من چند سال پیش کلاس آرایشگر میرفتم با ی خانمی آشنا شده بودم عجیب آروم بود بعد پای قصه اش ک میشستی میخواستی خون گریه کنی نه خانواده شوهر درست حسابی ن خانواده خودش خوب بود ن شوهرش ولی انگار فرشته بود انقد آروم وصبور بود ک اگر از زندگیش نمیگفت فکر میکردم داره بهترین وملکه وارانه زندگی میکنه بهش گفتم این صبوریت از کجا میاد گفت من خیلی وقته خودم وسپردم ب خدا دیگ واسه دل بقیه نمیجنگم فقط برای خودم وشاد کردن خودم تلاش میکنم فک کن شوهرش هر موقع دعواش میکرد دستش رو روش بلند میکرد فقط جلوش زار میزد میگفت تو رو خدا انقد آروم صبور نباش 🫠من همیشه ب آرامشی ک خدا بهش داده حسادت میکردم ای کاش خدام ب ما ی صبوری خاصی میداد انقدر خودخوری ب خاطر دیگران وب خاطر چیزهای ک مقصرش ما نیستیم نمیکردیم

خدا نمیگذره ،تو هنوز خونه مامانتی من که مامانم روازخونه بیرون کرد با رفتارگندش ده روززایمان کردم داغونم ،امروز هیچی نداشتم بخورم زن شیرده تازه زایمان کرده برای خودش لوبیا وتن ماهی گرفت اومدجلوم خورد ینی تااین حدبیشرفن ،،،والا من ک واگذارش کردم بخدا ،،،،تاعمرم نمیبخشمش

خدا هم نمی بخشه عزیزم ولی متأسفانه صبر خدا زیاده من انقد دلم پره که نمی‌دونم چی بگم