۱۱ پاسخ

باهات موافقم

منم تصمیم گرفتم سالی یه بار برم شهرستان😅
هر دفعه میریم کلا روان مون رو به هم میریزن
شوهرم میگفت نریم نریم
من میگفتم بریم
میگن آبجی و داداشم خوبن
یه بار از من تعریف‌و تمجید نکردن
حالم بهم میخوره از این همه مقایسه کردن
دوری‌و دوستی بهتره

عزیزم خانواده من بین خواهر و بردا هیچ فرقی ندیدم جزو یه مورد من حق نداشتم تنها بیرون برم و خونه ی دوست و یا دیر بیام خونه ولی الان خواهرام تنها میرن و میان کیف دنیا میکنن البته خوش حالم این طرز فکرشون درست شده چون بچه ی اول بودم خیلی حساسیت نشون میدادن

آخ که منم این سختیا رو کشیدم خیلیییی سخته

تموم زندگی مامانم حتی حقوق بابام دست خواهرمه .مامانم توی چشمام نگاه میکنه ومیگه آوا(دخترهمین خواهرم)رو از همه بچه هام و نوه هام بیشتر دوس دارم.اخه که چقد جیگرم اتیش میگیره از این همه فرق گذاشتن .خواهرم هرروز خونه بابامه من ماهی ۴۰روزی میرم دوسه روز میمونم از سگپشیمون تر برمیگردم 😔

هوووف اخ گفتی چقد من ازشون نفرت دارم بخاطر این مقایسه کردناشون به خاطر همین فشارایی ک‌میوردن زود ازدواج کردم ک از اون خونه دربرم چقد اذیت شدم از مقایسه کردناشون از اینکه سخت گیریا و بی پولیاشون برا من بود ولی ب خاهرام ک‌رسیدن همه شرایط براشون اوکی شد بخاطر همین چیزاس ک رفت امد نمیکنم باهاشون یساله نرفتم خونشون و قسم خوردم نرم

مامانم سیبیل های منو شب به شب میشمرد بعد خواهرم مو لایت میکنه خخخخ

دقیقا .خواهرم من از سخت گیری های پدر و مادر اینقدر فشار عصبی روش بود توی بچگی دیابت گرفت

متاسفانه فرق بین دختر و پسر همیشه هس

ما اوکی بودیم
مقایسه نشدیم
خانوادمم دختر دوست بودن
ولی خیلی خسته مقایسه شدن

بیشتر بین دختر و پسر فدق میزارن 🙃

سوال های مرتبط

مامان 👶🏻آراد🫀 مامان 👶🏻آراد🫀 ۱ سالگی
👩🏻‍🍼🖇چرا بچه ها "سخت ترین" احساساتشان را برای مادرشان نگه می دارند؟

بچه ها معمولا کنار پدر ها رفتار خوبی دارن.خوب غذا میخورن،خوب گوش میدن و بازی میکنن،اما وقتی کنار مادر هستن اشک ها و کج خلقی های اونها شروع میشه.
بچه کنار کسی که احساس امنیت کنه احساساتش رو پنهان نمیکنه و یک مادر به اندازه کافی "امن"هست که فرزندش بخش به هم ریخته اش رو نشان بده.
بچه ای که کنار پدرش آرومه،ذاتا آروم نیست.اما یاد گرفته که برای رضایت پدر باید کنترل خودش رو حفظ کنه.اما کنار مادر نیازی به نمایش نیست چون میدونه که؛"عشق مادر با رفتار های اون تغییر نمیکنه"

بچه به خوبی میدونه که مادر تنها کسیه که وقتی اون در حال تجربه سخت ترین احساساتشه میتونه اونهارو کنترل کنه و نزدیکش بمونه.

رفتار بچه ای که عصبانی میشه،جیغ میزنه و سر مادر داد میزنه طبیعیه.
اسمش بی احترامی یا لجبازی یا رفتار بد نیست!
این دقیقا امنیت و اعتماده!این سیستم عصبیه که بالاخره تونسته در آغوش مادرش اونقدر آرام بشه تا همه چیز رو تخلیه کنه.

اشک های کودک بر علیه مادر نیست،بلکه اشک ها در آغوش مادر به راحتی جاری میشن،چون اون "امن ترین" جای دنیا برای کودکه!