«از روزی که مادر شدم، انگار جهان برایم دوباره معنا گرفت. هر صبح که چشم‌هایم را باز می‌کنم، اولین چیزی که می‌بینم لبخند کوچکی است که همه خستگی‌ها را از یادم می‌برد. مادر شدن یعنی لمس کردن بی‌پایان‌ترین شکل عشق؛ عشقی که نه شرط دارد و نه مرز. هر نگاه فرزندم، چراغی تازه در دل تاریکی‌هاست و هر نفسش، امیدی است که در رگ‌های من جریان دارد. خوشحالی من از مادر شدن، شبیه شکوفه‌ای است که در دل زمستان می‌روید؛ ناگهان همه‌چیز پر از زندگی و امید می‌شود. من حالا می‌دانم معنای واقعی آرامش چیست: آغوشی کوچک که جهان را در خودش خلاصه کرده.»

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط