همش حس میکنم نسبت به دلماه کم کاری میکنم...من طبق عادت هروقت از خواب بیدار میشم گوشیمو‌چک میکنم واتساپ،اینستا،ایتا،گهواره...صبحا وقتی دلماه بیدار میشه نازش میکنم اونم‌ تو خودش بازی میکنه من میوفتم تو‌گوشی اگر کر کر کنه سرگرمش میکنم که بتونم تو گوشی بیوفتم بعدش دیگه کلا باهاش بازی میکنم چند دقیقه بعدش میرم دنبال کارهای خونه تو همین حین اگر گریه کنه یا بهانه بگیره سریع بغلش میکنم...اما بازم همش میکنم کم کاری میکنم میترسم بعدا براش طرحواره یا تروما بشه...وقتی تنهایی بازی میکنه دلم میسوزه وقتی خونه مامانم میام اونا بغلش میکنن باهاش بازی میکنن وقتی خوابش میاد دیگه من برش میدارم بازم اینجا عذاب وجدان میگیرم 🥲🥲

من حتی تواشپزخونه باشم بچه توحال باشه نگامم کنه شعربخونم صداش کنم حرف بزنم انگارنه انگارفقط بایدبغل کنم یاکنارش بشینم بخداازدست بغل کردم دستام حس نداره بااینکه اصلابغلیش نکرده بودم

خانما بلو نصب کنید ۱۵۰ میده
کد PSJLRIقبلش بزنید

وای دقیقن خوده منم.ولی من عذاب وجدان نمی‌گیرم کلن بچه از خواب پا میشه تا ب خودش بیاد بازی می‌کنه و منم کار با گوشی تموم بشه میزم کاره خونه میکنم ولی همش رد میشم صداش میکنم ک متوجه بشه من هستم بعدش کارم تموم سه خودش گریه کنه سریع میزم دیگ بهش میرسم

منم همین کارا رو میکنم و احساس عذاب وجدان دارم

من واسه درست کردن وعده‌های غذایش کم کاری میکنم 🫠🫠