آریای عزیزم…
یازده ماه از روزی می‌گذرد که آمدنت، نفس‌هایمان را بند آورد؛ نه از شوق فقط، از ترس، از دعا، از اشک‌هایی که شبانه بی‌صدا می‌ریختیم. تو از همان اولین لحظه‌ها جنگجو بودی؛ کوچک، اما محکم‌تر از تمام دنیا.
روزهایی را پشت سر گذاشتیم که هیچ‌وقت قرار نبود آسان باشند
یازده ماه است که نفس کشیدنت، لبخندت، حتی خواب آرامت برای ما معجزه است.
هر ماهت یک پیروزی بود، هر رشدت یک جشن، و هر بار که صدایت را شنیدیم، شکر تازه‌ای در دل‌مان جوانه زد.
آریا جان، تو فقط پسر ما نیستی؛ تو دلیل باور ما به صبر، به معجزه، به ادامه دادن هستی.
به یازده ماهگی‌ات افتخار می‌کنیم؛ به تمام سختی‌هایی که پشت سر گذاشتی، و به آینده‌ای که می‌دانیم با نور قدم‌هایت روشن خواهد بود.
بودنت، قشنگ‌ترین اتفاق زندگی ماست… 🤍