۳ پاسخ

ببین همه ما این خشمو داریم کسایی هم میگن بچه رو دعوا نکنید تقصیر ندارن فلانم جبهه میگرن هم یا بچشون صبوره یا کمکی دارن. اما خوبه صبور باشیم تا دستت رف بالا کتکش بزنی حتی یه پس کله یواش اول فکر کن خیلیا آرزو بچه تورو دارن صد برابر فوضول و نقنقو تر بعد دلت اومد بزن. دوم اینکه اگه دعواش کردی تا از دلش درنیاورده نزار بخوابه با خنده بخوابونش حتما ازش معذرت خواهی کن با یه خوراکی چیزی هم بده تا حس امنیت کنه. اینا تجربه خودمه که دوتا بچه بزرگ کردم و عصبی شدم گاهی بچمو ناراحت کردم بعدشم عذاب وجدان شدید وگریه

پسرمنکه بدتره انقد اذیتم میکنه ک نگووو پدرمو درآورده بدون من هیجا نمیمونه
موقع صبونه میشینه وسط سفره نونو پرت میکنه پنیرو و کره خالی خالی میخوره جرات نمیکنم چیزی بگم ینی بگم جیغ گریه
روزا اصن خاب درست حسابی نداره شاید فقط نیم ساعت شبم تا خودمون نخابیم نمیخابه البته از وقتی اومدم خونه مامانم بدتر شده اخلاقاش
غذاشم فقط خودش باید بخوره اونم بازی بازی کفرمو درمیاره بزور تحمل میکنم چیزی نگم آخرم یهو عصبی میشم سرش داد میزنم یسره میگه پاشو پابپای من بیا دنبالم اصن نمیزاره بشینم

پریشب من سر اینکه بچمو دعوا کردم انقدر گریه کردم دیروز صب چشام باز نمیشد 😐😐
کنترل خشم خیلی سخته کاش صبورتر شیم

سوال های مرتبط