من خیلی سرپسرم حساسم
حتی نمیزارم با پسربچه ای دورازچشم خودم تنها باشع یا حتی مغازه بره
حتی با پدربزرگ و عموهاشم نمیزارم واقعا این حساسیت من بیجاس
شوهرمم میدونه حساسم به نظرم احترام میزاره
حتی بچمو به کسی ام نمیسپزم همه جا باخودم میبرم پسرمن خیلی شلوغ کاره میترسم تو نبودم سربچم داد بزنن یا بزننش
اخلاقای شما درقبال بچه هاتون چه طوره
من کلا به همه بدبینم

من ب کسایی ک کاملا اعتماد داشته باشم میزارم پیششون
چون خیلیییی پسرمو خداروشکر دوس دارررررن و ازش مراقبت میکنن
واقعا اگه بعضی موقع ها ب دادم نمیرسیدن کم میاوردم
ولی هیچوقت اجازه تمیدم شبا جایی بخوابه
هروقت خانواده شوهرم میگن بزرگتر ک بشه میبرمش پیش خودمون من فشارم میره رو هزار ولی زیاد جلوشن سخت نمیگیرم ک نقطه ضعفمو ندم دستشون
ولی اجازه نمیدم هیچوقت و مادرشوهرمم خیلی بی حوصله‌س خداروشکر خیالم راحته نگهش نمیدارن زیاد😂😂
ولی خدایی خیلی حساسن هروقت مجبور بودم سپردم دستشون خیلی خوب نگهداری کردن

عزیزم همچین دنیای سالمی نداریم،ما در قبال انسانی که به خواست ما اومد به این دنیا مسئولیم،خیییلیدهم کار شما طبیعی و به جاست،از قدیم گفتن مالتو سفت بچسب برا همین چیرا هم هست،خوب کاری میکنی من بدتر از شمام و خییییلی هم از خودم راضی ام
حالا با اینکه میییدونن من حساسم جلو خودم یه حرکتایی دیدم که بیشتر خوشم اومد که از روز اول اجازه ندادم با یه سریا تنها باشه،یا از خودم دور شه
نه که بچسبه به من ولی از جلو چشمم اجازه نمیدم دور شه و اینکه همش دو سالشونه این رویه حدااقل تا زمانی که خوب زبون باز کنه و خوب رو از بد تشخیص بنده همممچنان ادامه خواهد داشت☺️☺️

من بدتر از اینم😐

منم همینم

دقیقا منم از شما بدترم همیشه خدا بهم میگن مثل ندید بدیدا میمونی با وجود دوتا بچه کوچیک ولی بازم دست کسی نمیسپارمشون 😐فقط و فقط ب همسرم اطمینان دارم اک بزارم پیشش و برم تا بیرون برگردم

من اوایل بعد از زایمانم افسردگی گرفتم بنده خدا مادرم از اتاق خواب میبردش توو سالن که من بخوابم من از خواب عمیق میپریدم میشستم گریه میکردم مادرم بنده خدا بخاطر خودم اینکارو میکردا ولی من حالم خوب نبود رسماً قلبم از دهنم میخواست بیاد بیرون! بعدتر که بهتر شدم دیگه یه تصمیم قاطع تر گرفتم که آقا با احدی جز من و پدرش تنها نباشه،هروقت کار خیلی ضروری و مهم داشته باشم فقط تایمی که میدونم خوابه میرم
شده ۴صبح خوابیدم ولی ۷صبح رفتم دنبال کارام،چون تا ظهر راحت میخوابه
حتی آرایشگاهم یش دوستام میرم اونا دیگه میدونن بچه ام صبح ها پیش پدرشه و خوابه برا همین صبح زود نوبت میدن که اگر تا ظهر طول کشید خیالم راحت باشه😅 این حس امنیت و حال خوب رو بیشتر از همسرم گرفتم تا کسای دیگه
شاید خیلی بهتر از ما بچه داری بلد باشن ولی من دلم نمیخکاد کسی دیگه کار بچه منو انجام بده جز من و پدرش.خییییلی خیییلی راحترم و خیالم راحتتره

وای یکی شبیهه من پیدا شد بخدا داشتم فکرمیکردم نکنه من اشتباه میکنم....منم همینطورم

منم مثل شما هستم گلم کاملا حق داری
چون هیچکس مثل پدر مادر واسه بچه نمیشه
از نظر مراقبت و محبتی
انقدر ک خبرای ت ج ا وز میشنوم تو فضای مجازی که حتی به بچه کوچک رحم نمیشه خدایی نکرده سر بچه ضربه ببینه ولی از آدم قائم کنن و هزار چیزی دیگه

هیچی بچه اینجوری گوشه نشین میشه فردا تا د. مغازه ام بره تو ام بائو باهاش بری

منم همینم حتی پیش مامانم ۱بار گذاشتم همه جا میبرمش دل ندارم بمونه چون دختر منم شیطونه.فقط پیش خودم و باباش هست خیالم راحته

منم همینم 😓

منو ندیدی خواهر
عمرا بزارمش جایی
حساسم شدید روش

اتفاقا کار خوبی می‌کنی من خودمم همینم فقط پیش مامانم و مادر شوهرم میذارم دخترمو اونم درحد یکی دو ساعت اگه کار واجب پیش بیاد
تو این دوره زمونه نمیشه ب هیچکس اعتماد کرد

باورم نمیشه چقدر منی دقیقا منم اینجوریم 😳😳😳

منم فقط با پدرش تنها می‌فرستم بیرون گاهی

عالیه اتفاقا همینجور پیش برو ...منم همینم

من باز فقط میسپارم به مادرم اینا
هرچی هم بگن میخندم😐😂
ولی جای دیگه ای اصلااااا حتی ی ثانیه هم نمیزارم

ما با دو تا خانواده رفت و آمد میکنیم که یکیشون خیلی خیلی آن و از همه لحاظ کار های محافظ شده رو بوستون دارن که آسیب نبینه یا دعوا نشه یا غذای بد نخوره ......
یکی ام خانواده آیی که برعکس ایناس
و بچه کاملا آزاده

من الان این بچه ها رو میبینم تو سن 10سال رسیدن ...
اون که حساسه یه بچه ی ببخشید بی عرضه و ترسو و بی تجربه اس و خیلی چیز دیگه ای....
ولی اون یکی خیلی زرنگ و کار برده همینطور روابط اجتماعیشون ام فرقی داره باهم

زیاد وابسته اش نکن ب خودت پسره و باید فردا تو جامعه باشه و از پس خودش بر بیاد

سلام منم همینطورم ولی من دختر دارم.همه هم میگن حساسی

عزیزم از هیچی نترس از هرچی بترسی میاد سمتت تا گردنتو نگیره ول نمیکنه بدون صاحب اصلی بچه خداست منو شما که نیستیم اینکه احساس مسیولیت میکنی بچه رو تنها با کسی که بهش اعتماد نداری از بچت مراقبت میکنه یا نه نمیفرستی حساسیت نیست عین عقله حتما ازشون یه چیزی دیدی که اعتماد نمیکنی دیگه ولی اول بسپر بچه رو به خدا بعدشم به حضرت عباس

یعنی به مادر خودتم اعتماد نداری؟
اون تورو تربیت کرده و پرورش داده آخه
مادر من ک خیلییی بهتر از من با بچم رفتار میکنه و حواسش بهش هست
بزار یکم اجتماعی شه بزار بدون تو بودن رو عادت کنه
بعدا برا مهد و مدرسه اش میخوای چیکار کنی؟
خیلی سختگیر نباش بنظرم

حساسیت ادم باید داشته باشه
اما در حدی درسته ن بیش از اون
شما خیلی حساسی
و این باعث میشه چند سال دیگه تاثیر بد داشته باشه توی روان بچتون
الان اکثر بچها شیطونن
یکیش دختر من
هر کس میبینه میگه
این اندازه ده تا پسر شیطونه
واقعا هم خیلیییی شیطونه ولی بچس دیگه
منم حساسم اما حساس ب اندازه
ن تا جایی ک باعث وسواس فکری بشه
من دخترمو پیش مامانم
و خواهر شوهرم میزارم چون دیدم اونا خیلی مراقبش هستن
حتی ممکنه بیشتر از خودم
و نکاتی رو ک باید بهشون بگم
از قبل گفتم و دیدم انجامش میدن
خوب نیست بیش از اندازه وابسته بشه بچه

منم همینقدر حساسم😂

کاملا درسته بهت تبریک میگم به عنوان یه مادر

منو همسرمم همینجوریم فقط ب مامانم مطمئنم اونم انقد سفارش میکنیم ک اگه ی کاری پیش اومد مانبودیم مثلا بچه رو تنهانزاره خداییشم خیلی خوبه

من جای افراد مطمئن میزارم

بدون شک بهترین کارو میکنی

منم دخترمو به هیچکس به هیچکس نمیدم یعنی به هیچکس اعتماد ندارم فقط به مادرم اعتماد دارم ومیدم وگرنه همه جا باخودم میبرم اگر نتونم ببرم میدم مادرم

منم دقیقا همین طوری ام چون شلوغ کار میترسم دعواش کنن به خودم چسبیده مدام😂

عزیزم این حساسیت تو در این سن بچت کاملا درست و بجاس ولی از یه سنی به بعد باعث اسیب های جبران ناپذیری به پسرت میشه
زن عمو شوهرم هم دو تا پسر داره از روز اول خیلی روشون حساس بود الان ۲۰سالشون هست اگر خود تو ببینشون فکر میکنی عقب مونده هستن اینقدر نسبت به همه چی محدودشون کرده شبیه کر کور شدن

منم همینجورم فقط ب مادرم مطمئنم و گاهی وقتا پیشش میذارم وگرنه تنهایی هم بیرونم نمیره

من که میرم سرکار دخترم همش اینور اونوره 🤣

من فقط پیش خانواده خودم میذارم چون میرم سرکار و مجبورم
ولی خب هرچی هستم اگر تنها باشیم چسبیدیم بهم اگرم تنها نباشیم ی چشمم بهشه

اگه اینا حساسیته منم خیلی حساسم 😐
جز خانواده خودم ب کسی نمیتونم ی
بسپرمش مهمون میاد بخواد با بچه هاشون بازی کنه یا جایی میریم خودم یا کس دیگه ای حتما باید کنارش باشه تنها نمیزارمش

تا زمانی ک بچت بیش از اندازه بهت وابسته نشه اصلا بیجا نیس! هرکاری ک برای سلامت جسم و روان بچه باشه قابل قبوله،حالا هرکس یه روشی داره! این نظر منه البته

بهترین کار 👏🏼

بچه بزرگم ۱۲ سالشه ومن ۱۲ ساله اجازه ندادم بچه ام بدون خودم جایی بمونن یا برن فقط خودم وپدرشون

نه اصلا بیجا نیس بهترین کارو میکنی