سلام. شبتون بخیر.
خانما اضطراب جدایی پسر من خیلی شدید شده. قبلا در حد یک ربع بیست دقیقه با اسباب بازی‌هاش سرگرم میشد من کارامو بکنم، الان اصلا. حتی ۵ دقیقه هم سرگرم نمیشه. همش چسبیده به پای من، یا وقتی هم نشستم کنارش ازم بالا میره. دستشویی هم نمیتونم برم. پشت در گریه میکنه و میزنه به در.
نگران از این بابت. وضعیت بچه‌های شما چطوره؟ در این حد میچسبن به شما؟
راهکاری هست کمتر بشه؟
واقعا خسته‌ام. هیچ‌کاری نمیتونم بکنم. یه غذا هم نمیتونم درست کنم🥱😥

اینکه خوبه. یه شبایی دخترم بیدار میشه خودشو میکشونه سمت من درست کنارم میخوابه😂 حالا حالاها درگیریم خواهر

عزیزم این سن تازه داره دلبستگیش شکل میگیره، اضراب جدایی مال بعداا هستش که بزرگتر میشه
طبیعیه پسر منم همینه، هر چقدر بیستر در دسترسش باشی و بهش اطمینان خاطر بدی بهتر میشه
پسر من میاد پشت در دستشوویی براش شعر می خونم اروم میشه تا برم پیشش 😄امتحان کن 🤦‍♀️😂

وقتی خونه هستیم همینجوریه ولی وقتی میریم جایی ک شلوغه انگار ن انگار من مادرشم

زندگی منم همینه و واقعا خسته شدم
پناه میبرم ب مامانم

دختر منم دقیقا همینه فقط باید صبر کرد تا دوره‌ش بگذره🤦🏻‍♀️

واااای منم تو همین وظعیتم آدمای دور و بر میگن امامزاده ای از بس میچسبه بهت 😅😅

دقیییییقا تو همین وضعیتم
هیچ راهکاری نداره
من فقط هرچیزی که واسش جذابیت داره رو میدم دستش تا کنار خودم چند دقیقه با اونا سرگرم شه من بتونم یه سری از کارای سادمو انجام بدم
دسشویی هم که اصلااا نمیتونم برم
فقط باید باهاشون کنار بیایم
هرچی بیشتر تو این دوران کنارشون باشیم و حس امنیت بهشون بدیم زودتر از این دوران عبور میکنن

خسته نباشی مادر
حالا حالا ادامه داره🫡

کسی بیاد خونتون چی