۱۰ پاسخ

ببین تو این سن بچها چون نمیتونن اخیاساتشون رو کنترل کنن بعضی وقتا ممکنه بزنن گاز بگیرن گریه کنن پرت کنن وسایلو
تو تمام این شرایط اول باید در نظر بگیریم که چی باعث شده بچه این کارو کنه توجه میخواد هیجانی شده یا یه مشکل داره که نمیتونه بیانش کنه
بهترین راه و اصولی ترینش اینه که شما از کوره در نری آروم باشی و اول بپرسی که چی شده باهاش همدردی کنی در آخر قانون رو براش تکرار کنی مثلاً نه ما تو صورت هم ضربه نمی‌زنیم یا ما گاز نمی‌گیریم یا وسایل رو پرت نمی‌کنیم در آخر راهکار میدیم عزیزم بیا به بالشتا مشت بزنیم در قالب بازی یا بیا توپ رو پرت کن تو سبد یا بیا این هویج رو گاز بزن و یا از اون محیط دور بشی در هر صورت اجازه ندی اون کار تکرار بشه که براش عادی بشه و سر یه بچه دیگه هم اون کارو تکرار کنه
و در آخر مادری که بچشو اینجوری می نه به خاطر اینکه وقت می‌زاره احمقه مادر وظیفشه برای سلامت جسم و روان بچه وقت بزاره و منتی سر بچه نیست

من گاهی که پیش میاد منو بزنه میشینم بغلش میکنم دستاشو میگیرم بوسش میکنم و هی میگم زدن بد
ناز کردن خوبه
کم کم آرووم میشه

دختر من همیشه نمیزنه گاها این کار رو کنه مبگم خ ناراحت شدم و اون هم عذر خواهی میکنه همون لحظه فهموندم احترام ب پدر و مادر واجبه و نباید رفتار بد کنه

وا خ کوچیکه نگو توروخدا خودتو بزن الکی گریه بگو مامان زدی گریه کن خودش میاد نازت مبکنه

پسر منم میزنه عزیزم تو این سن عاادیه بیشترم باباشو میزنه باباشم با جان دل میمونه تا بزنتش🤣

وقت گزاشتن مادر برای بچش وظیفه مادریه حالا کم و زیادش اشکال نداره بهرحال آدم گاهی کار داره خستس و نمیرسه وقت کافی بزاره در کل ربطی نداره که بگیم چون وقت گزاشتیم پس حق داریم بزنیمش .بچه ناآگاهه و کارهاش طبیعیه و باید باهاش عادی و با محبت برخورد کنیم . بچه منو اگه بزنه بهش میخندم و میگم نازم کن همین تا حالا دستم بهش نخورده مگه مریضم بچه به این کوچیکی و ناتوانی رو بزنم

عزیزم ناراحت نباش عادیه مالا من خو وحشین همو ک میزنن منم روش میزنن زدن هاااااااااااااا که بلایی سرخودشون میارن

اقتضای سن شون هست باید حواس بچه رو پرت کنی ب ی چیز دیگ تا از سرش بیفته

دختر من چنگ،گاز و..خیلی ناراحتم،منم خیلی واسش وقت میذارم،همه راه هارم رفتم،فایده نداشته

وا بچس دیگه فک میکنه داره بازی میکنه والا پسر من اونقدر منو میزنه تیکه پارم همیشه

سوال های مرتبط

مامان پریزاد مامان پریزاد ۲ سالگی
بحران ۲ سالگی ، خیلی این تاپیک تکرار میشه که از گریه و نق زدن های زیاد بچه هاتون که ۲ سالشونه میگید ، اسمش بحران ۲ سالگی هست ، ممکنه ۱۸ ماهگی اتفاق بیفته ، ممکنه هم مثلا ۲ سالو نیمگی ، بچه با کوچیکترین اتفاق ناراحت کننده ای دچار فروپاشی روانی میشه و چنان اشک میریزه که انگار دنیا تموم شده ، بچه توو این سن داره شخصیت مستقل پیدا میکنه خودش و نیازهاشو میشناسه و تحمل نه شنیدن نداره ، راهکار اینه که تا وقتی قرار نیست به خودش و بقیه اسیب بزنه هی نه و نکن نگید بهش ، باهاش همدلی کنید ، رابطتونو خیلی خوب نگه دارید ، زیاد مسخره بازی درارید بازی کنید بخندید ، بچه ها عاشق بازی و خنده هستن ، مثلا من و دخترم اکثر کارهارو با شعر و بازی انجام میدیم ، مسواک زدن ، پوشک عوض کردن ، خوابیدن ، وقتی لازم باشه بهش نه هم میگم و گریه میکنه اما چون به اندازه نه میگم قشقرق زیاد راه نمیندازه ، با خودتون هم همدلی کنید حق دارین خسته بشین و پر از خشم باشین پس هر وقت عصبانی شدین به بچتون بگید مامان الان عصبانی شده چند تا نفس عمیق میکشم و اب میخورم تا حالم بهتر بشه ، اینجوری بچتون هم راه های کنترل خشم رو یاد میگیره