پسرم میپرسه خدا چجوریه؟چی جوابش و بدم ک در حد درکش باشه

نمی‌دونم چیزی میگم درسته یا نه ولی من اینجور به دخترم میگم قانع میشه
میگم یه نفس عمیق بکش بعد میگم دیدی نفس میکشی هوا هست ولی هوارو نمی‌بینی خدا هم همینجوریه.همه جا هست مثل یه انرژی مثبت که همیشه همه جا کنارته و هر وقت بخوای میتونی باهاش حرف بزنی.
ولی خداییش جواب سوال بچه ها دادن خیلی سخته.دختر من قبل خواب سوالاش شروع میشه ی سوالهایی می‌پرسه که خودم هنگ میکنم

من به پسرم میگم خدا یه ادم خیلی مهربونه که همه رو دوس داره مخصوصا بچه هارو
بعضی وقتا که دلم میگیره به پسرم میگم میشه به خدا بگی مشکلمونو حل کنه و کمک کنه

پسرم قبلا خیلی میپرسید، ک خدا چه رنگیه چه شکلی خونش کجاست ، من جواب میدادم خدا بی رنگه دیده نمیشه تو قلب همه ی آدمهاست و مواظبشون هست ، هر بار میپرسید همینارو میگفتم الان چند وقته نمیپرسه

من میگم خداتوقلب ادمهاست

بهش بگو خودت چی فکر میکنی؟
هر چی گفت بهش بگو آره منم همین فکر رو میکنم

من بهش گفتم خدا مثل یه نوره یه رازه که هست ولی مخفیه

اول بپرس خودت چی فکر میکنی به نظرت خدا چه جوریه ،بعد ببین سطح درکش چقدره همونقدر توضیح بده ،من اگه پسرم بپرسم میگم خدا همه انچه را که می بینی به وجود اورده ولی تا حالا هیچ کس ان ندیده پس کسی نمیدونه خدا چه شکلی هست فقط میدونیم هست مثل خیلی چیزا که نمیبینیم ولی هست مثلا هوا