از عصری این بار چهارمه بخاطر رفتار شوهرم و‌ بی توجهیاش گریه کردم اصلا دست خودم نیس هی میخام بخاطر بچه آروم باشم نمیشه ناخودآگاه بغض میکنم در حد خفه شدن بچم دوساعته تکون نخورده

مردا ب خاطر درگیری فکری و مالی و شغلی و .... یکم خنگ میزنن دیگ ب بزرگی خودت ندید بگیر

شوهر منم با کاراش منو به گریه می ندازه هووف

حوصله داریا الان خووت بچه مهمی میدونم سخته
ولی خب چه میشه کرد

توام بی توجه باش
وقتی حالت براش مهم نیست
چرا خودتو اذیت میکنی

به خودت و بچت اهمیت بده
به یورتم نباشه رفتار همسرت مث خودش رفتار کن
عزیزم چیز شیرین بخور به پهلوی چپ درازبکش صداش کن تکون میخوره غصه نخور

سعی کن اونموقع نفس عمیق بکشی و با بچت حرف بزنی ، اهنگ شاد گوشی بدی و.... دوساعتم چیزی نیس اون فسقلیم خپابیده دیگ نگران نباش