یه چیزی بگید از حال بی قراری دربیام من ۶ سال بود میگفتم همین بچه بسته ولی چند ماهی دلم دراومد به خاطر پسرم که تنهاست ایم ماه اقدام کردم ولی هنوز روزای باروریم نیست
اوضاع خیلی خرابه میترسم استرس دارم میگم خریت محله بچه الان نمیدونم چه کنم

عزیزم شرایط همینجور پیش می‌ره ، اگه توان مالی ، خانوادگی و همه چیز رو دارید اقدام کنید اگر هم کمه ولی میدونید میتونید با تلاش زندگی بهتری برای هر دوتا بچه.ها ایجاد کنید بازهم اقدام کنید
وگرنه نظر خوده من اینه اگه برای یدونه بچه اتون الان یکم زندگی و گذروندن سخته ، بخصوص توان جسمی و روانی خودتون اقدام نکنید

من ۵ سالشه دخترم اقدام کردم . افکارم مث شما ریخته بود بهم . ولی به حرف دلم گوشی دادم . چون نمیخواستم فاصله سنی بچه هام بیشتر از این بشه . هم اینکه دو س داشتم دو تا بچه هامو قبل ۳۰ بدنیا بیارم .

منم دلم بچه میخواد.نه به اینکه چندسال دست رو دست گذاشتم نه به اینکه الان انقد بی تاب بچه ام.این ماه هم تاخیر داشتم بی بی نزدم و رابطه داشتم فرداش پریود شدم.همش خودخوری میکنم میگن نکنه باردار بودم بخاطر رابطه دفع شده.اصلا خواب و خوراک ندارم.حالم بده

باردارید؟حالا شما اقدام کن ببین اصلا کی می‌گیره پیش پیش فکر نکن سری بعد قبل اقدام با خودت کنار بیا والا به مشکل میخوری سخته

اصلا این فکر رو نکن منم بچه دارم ولی دارم اقدام میکنم ، کسایی که تو زمان جنگ دفاع مقدس بودن مگه ازدواج نکردن مگه بچه دار نشدن؟ زندگی در جریانه هیچ وقت نباید به خاطر اینکه اون روز ایده آل فرامیرسه زندگی رو متوقف کنی. به نظرم بهترین تصمیم اینه که آدم دوست داشته باشه که بچه ش خواهر و برادر داشته باشه و اقدام کنه. توکلت به خدا باشه همه چیز دست خداست