پسر منم اوایل اینجوری بود خیلی باهاش حرف زدم که کاری با بقیه بچه ها نداشته باش خودت تنها بازی کن
الانم تو مهد بعضی وقتا میگه فلانی باهام دوست نیست میگم خوب نباشه قرار نیست همه با ما دوست باشن تو دوستای دیگه داری
کلی هم نازش میکنم که تو مهربونی تو فلانی اگر کسی دوست نبود باهات تو برای بقیه دوستات عزیزی. یا مثلا میگم ببین فلانی و فلانی دوستت هستن پس دیگه کاری به بقیه نداشته باش
بهش بگو قرار نیس تو همه رو دوس داشته باشی و بلعکس و اینجور مواقع خودت برو پیشش و باهش بازی کن تا سمت اون بچه نره با صحبت میتونی درستش کنی بچها خیلی باهوش و فهمیده ان
باز پسر من برعکسه. هرکی میاد باهاش دوست بشه، اصلا محل نمیده. خودشم هیچوقت پیش دستی نمیکنه برا دوست شدن. خیلی تنهایی بازی کردن رو دوس داره. اکثرا اگه با یکی همبازی هم بشه، بعد یک جلسه، دعواش میشه و دیگه نمیره سمتش. واقعا خییییلی یی ناراحتم. هرچه باهاش حرف میزنم. میگه من دوست خوشم نمیاد. میخوام ببرمش پیش مشاور. بشدت هم بمن وابسته هست و هنوز نتونستم یه کلاسی، مهدی، بزارمش اصلا همکاری نمیکنه. واقعا موندم چه کنم
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.