صبح کمی زود بیدار شدم با همسرم صبحونه خوردم اون رفت سرکار من یکم خونه رو مرتب کردم پسرم بیدار شد صبحونشو دادم به دخترم شیر دادم خوابید
تو هوای قشنگ برفی نشستم کمی سنتور تمرین کنم
تو ۳۲ سالگی با کلی زحمت و سختی کشیدن بالاخره زندگیم به روال افتاده
اگه وضعیت مملکتمون این نبود من الان خوشحال ترین بودم ولی الان ته دلم همیشه یه غمی هست انگار عزیزمو از دست دادم غم پرپ شدن جوونامون هیچ وقت فراموش نمیشه هیچوقت😭😭😭😭😭😭
لعنت به جبر جغرافیاییر

واقعا انگار حال هیچکس خوب نیست همه یه کلافگی و حال بد دارن بخاطر شرایط😞

چه وایب خوبی گرفتم ازت😍

خیلی بده از وقتی جوونا اینجور پر پر شدن هر از گاهی بدجور دلم میگیره
یهو از ناراحتی شبها از خواب بیدار میشم دلم میخواد گریه کنم

واقعا لعنت 😢
آدم اگه خوشبخت هم باشه از غم بقیه نمیتونه از زندگی لذت ببره
چجوری بعضیا انقدر بی خیال و بی وجدانن

سنا جان من روزی نیست که به جوونای پر پر شدمون فکر نکنم
به دل سوخته ی مادراشون و این هیچوقت نمیذاره از ته دلم خوشحال باشم💔

عزیزم شبا ساعت چند میخابی که صبح زود میتونی بیدار بشی با وجود بچه کوچیک؟

چه حس وحال خوبی منم عاشق سنتورم و پیانو باید حتما یاد بگیرم ،دقیقا دور از جون عزیزامون آدم حس میکنه عزیزی رو از دست داده همه جا بوی غم میده 😔😔عزیزم شما شاغلی یا قبلا شاغل بودی؟؟

چ خوب ک هنرمندی🤩منم ی روز حتما میرم یاد میگیرمش

دقیقاااا
تا میخندم باز یادم میاد و لبام خشک میشه….