داره برف میاد هوا گرفته عجیب دلم روزهای گذشته کرده خونه پدری که پدرم باشه هنوز
زندگی بدون فکر و خیال. بدون نگرانی گرونی و تورم. نگرانی آینده بچه هام و آرزوهای برباد رفته فارغ از هرگونه مسئولیت
روزهای بچگی بدون هیچ دغدغه ای تا شب تو کوچه با دوستام بازی میکردم صبح که بیدار میشدم منتظر این بودم کی ساعت ۵ میشه برم کوچه ای
مهمونی ها خونه مادربزرگ با کلی بچه تو حیاط بازی میکردیم. پول تو جیبی که میگرفتیم با دختر عمم همش دعوا میکردیم چی بخریم باهاش سک سک یا چیپس و ماست موسیر
خاله بازی هایی که هیچ وقت خسته کننده نبود برامون
کاش هیچ وقت آرزوی بزرگ شدن نمیکردیم خدا چه روزهای قشنگ و شیرینی بودن با اینکه نفسم به نفس بچه هام بنده ولی عجیب دلم میخواست برگردم به اون دوران شیرین کودکی😔😔😔😔😔

دقیقا منم روزای برفی یاد صبحای مدرسه میفتادم که به خاطر برف تعطیل میشدیم و بی فکر و خیال فقط تفریح و خوش گذرونی میکردیم🥲

دقیقا
چقدر قدیم خوب بود چقدر بچگی های پاک و خوبی بود
بعد کرونا و گرونی
خیلی چیز ها تغییر کرد

تمام خاطرات کودکیم زنده شد
کاش میشد دوباره برگشت به بچگی به زمانی که بابام بود مامانم مریض نبود 😭😭😭😭😭💔

من دارم دق میکنم واسه بچگی ک ما کردیم ولی بچه هامون زندانی ان...بمیرم براشون

چقد حرف دلم بود چقد دلم برای گذشته تنگ شده گاهی می‌شینم گریه میکنم برای حال خوب و دل خوش اون روزا 😞

اره بخدا ماها واقعا بچگی کردیم

نه فکری داشتیم نه غصه ای با کمترین امکانات دلمون خوش بود

بچه های الان ،اینده نامعلوم 😤😔

آخ آره چی میشد دنیا جوری بود که هرجا خسته می‌شدیم برمیگشتیم به اون دوران بچگی کنار پدر مادرامون اون آرامش خونه پدری

چقدر دلم بی مسئولیتی میخاد ک الان برم تو خیابون راه برم ، زیر برف

حیف که دیگه بر
نمیگرده اونروزها

وای که چقدرررر حرف دل منه به اضافه از دست دادن مامانم که دیگه خونه بابامم سوت و کور شده😔😭

اتفاقاً منم گاهی اوقات همینارو فکر میکنم با اینکه خداروشکر همسرم خیلی خوبه و از زندگیم و وجود پسرم به شدت راضیم اما خب هیچجا خونه پدری نمیشه

😭😭😭😭😭😭😭😭