نمیدونم چرا اول صبحی وقتی این تصویرو دیدم بی‌اختیار لبخند زدم حس کردم این تصویر واقعی تو دلیمه که داره فارغ از همه مشکلاتی که این بیرون هست فارغ از همه درگیری ها و آشفتگی این روزای ذهن من واسه اینده ش لبخند میزنه و منتظر اومدنش به این دنیاست نمیدونم چرا ولی یه امیدی تو دلم جووونه زد که باید قوی باشم که یه خدایی دارم که از همه دردای ما بزرگتر و قدرتمند تره
حس میکنمم هممون این روزا به یه امید این شکلی نیاز داریم پس بگردین پیداش کنید آرزو های خوب دارم واسه همتون شماهم مارو دعا کنید این دوهفته رو بخیر بگذرونیم

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط