بیاین بهتون یه اسباب‌بازی معرفی کنم که از یک سالگی تا ۷ ، ۸ سالگی (و حتی بیشتر) میتونه بچه‌ها رو سرگرم کنه.

این بازی یه پایه داره با پنج تا ستون و ۲۲ تا مهره‌ی رنگی با شکل های مختلف.
دو تا سوزن چوبی متصل به نخ داره و ۱۰ تا کارت دوطرفه با الگوهای مختلف چیدمان

دختر من الان که یک‌ساله‌ست، بازی که انجام میده اینه که مهره‌ها رو داخل ستون ها میذاره یا از نخ رد میکنه.
همین کار به ظاهر ساده کلی فایده داره:
هماهنگی چشم و دست، تقویت عضلات انگشت‌ها، تمرکز و درک مفاهیمی مثل داخل و بیرون

نکته‌ی جذابش اینه که هرچی سن بچه بالاتر میره ،میشه بازی رو هیجان انگیزتر کرد
مثلا :
- با کارت‌ها الگوها رو دقیق بچینه
- بازی اشتباه‌یابی راه بندازیم: کدوم ستون اشتباهه؟
- برای سنین بالاتر تایمر بذاریم و مسابقه بدیم
- کارت رو چند ثانیه نشون بدیم، بعد قایمش کنیم و بگیم از حفظ بچین
- اخرش هم امتیاز بدیم و ببینیم کی برنده‌ست 🏆

و جالب اینجاست که همه‌ی اینا فقط بازی نیست بلکه داره غیر مستقیم و بدون اینکه بفهمه اموزش میبینه :
- تایمر و مسابقه به تقویت تمرکز و سرعت پردازش کمک میکنه
- دیدن و حفظ کردن الگو به تقویت حافظه دیداری کمک میکنه
- امتیاز کسب کردن و برد و باخت بهش قانون، صبر و باخت سالم یاد میده

خلاصه که از اون اسباب‌بازی‌هاست که هم الان به درد می‌خوره هم چند سال بعد🤗

#بازی #فرزندپروری #شیرخشک #پوشک #اسباب_بازی

تصویر
۶ پاسخ

اینم جعبه‌ش :

تصویر

واییی چه عالی مرسی

ممنون عزیزم از پیشنهادت حتما تهیه میکنم

چ‌ گرونه 🤦🏻‍♀️😑۷۰۰ تومن

چ خوبه از چ سایتی خریدی

چند خریدی پیج یا سایت داره؟

سوال های مرتبط

مامان آنیسا خانوم🍩👶 مامان آنیسا خانوم🍩👶 ۲ سالگی
چند بازی برای بچه‌هایی که بقیه رو هل میدن:

۱. بازی “بزن کف دست”

• دو نفر روبروی هم می‌ایستن.
• یکی کف دستش رو بالا میاره، نفر مقابل باید سریع کف دست رو بزنه.
• بعد جای نقش‌ها عوض میشه.

فواید:
• تماس فیزیکی داره اما کنترل شده و بدون آسیب.
• سرعت عکس‌العمل و تمرکز رو تقویت می‌کنه.

۲. بازی “مبارزه‌ی بادکنکی”

روش انجام:
• یک بادکنک باد شده بین دو نفر قرار بده (بین سینه‌ها یا پیشونی‌ها).
• بدون دست، فقط با حرکت بدن بادکنک رو فشار بدید که نیفته.
• کسی که بتونه بیشتر نگه داره برنده‌ست.

فواید:
• تماس فیزیکی بدون خشونت ایجاد میشه.
• نیاز به فشار و لمس شدید رو تخلیه می‌کنه.
• همکاری و خنده رو تقویت می‌کنه، که حس مثبتی بین بچه‌ها میسازه.

۳. بازی “کوسن پرتابی”

روش انجام:
• چند کوسن یا بالشت سبک بردارید.
• هر بچه یک کوسن داره و باید به صورت کنترل شده و با فاصله مشخص به طرف مقابل پرتاب کنه.
• کسی که درست و با دقت بزنه امتیاز میگیره.

فواید:
• تخلیه انرژی پرتابی بدون آسیب.
• یادگیری قوانین: “وقتی نوبت تو نیست نمی‌پری وسط!”
• تقویت کنترل تکانه (Impulse Control).

چند قانون حتماً باید قبل بازی گفته بشه:
• “ما بدن همدیگه رو ایمن نگه می‌داریم.”
• “اگر کسی گفت استاپ، فوراً باید متوقف بشیم.”
• “بازی برای خوشحالیه، نه آسیب.”

چرا این نوع بازی‌ها کمک می‌کنه بچه دیگه هل نده؟

چون به بچه‌ها اجازه میده نیاز طبیعی به تماس، تخلیه‌ی انرژی و جلب توجه رو توی قالبی سالم و پذیرفتنی انجام بده.

وقتی فرزندتون انرژی و احساس بدنش تخلیه بشه و بدونه چطور باید “با بدنش بازی کنه” نه “با بدن هل بده”، رفتارهای هیجانی‌ مثل هل دادن کم میشه.
مامان دردونه مامان دردونه ۱ سالگی
درباره بازی- ۸
من خیلی دنبال این بودم که هم سن و سال پسرم پیدا کنم تا باهم بازی کنن. ولی تجربه ام نشون داد که این سن برای هم بازی شدن خیلی زوده. مطلبش رو هم خوندم که بچه ها تو این سن بازی نمیکنن. یه پدیده ای هست به اسم بازی موازی. یعنی هر کدوم برای خودشون بازی میکنن.
بچه های کم سن تر ، بچه های بزرگتر و بچه های دقیقا هم سنش رو امتحان کردم.
کلا از دیدن هر نوع بچه ای خوشحاله☺️
بچه های کوچیکتر رو دوست داره نگاه کنه و ناز کنه و دست بزنه. بچه های هم سن خودش خوب میتونن با هم راه برن، بیشتر با هم به به میخورن و دبنال هم راه میفتن و سر اسباب بازی دعواشون میشه😅
بچه های حدود ۲ یا ۳ سال خیلی تجربه جالبی نبوده. چون خیلی تو اون سن بچه ها بچن و همینطور لجباز و خودمحور میشن.
بچه های سن بزرگتر حدود ۴ یا ۵ و ۶ هم با دخترا بهتر کنار میاد.مواظبشن. رعایتشو میکنن. پسرها خیلی ورجه وورجه دارن تو این سن انگار‌ یه جا بند نمیشن که البته طبیعیه.
بچه های بزرگتر که دیگه مدرسه ای شدن هم خیلی دوستش دارن خیلی توب مواظبشن. ولی خوب دیگه پسرم نمیتونه به اون صورت باهاشون بازی کنه.
و اینکه تو این سن باید حتما بازی با نظارت و دخالت بزرگترا باشه. باید اگه دعواشون‌میشه دخالت کرد حتما.
سن پسرم ۱ سال و ۴ ماهه.
و از همون موقعی که میتونست بشینه قرارهای دوستانه براش میذاشتم.
الان چندتا دوست داره که خونمون میان و خونشون میریم. فکر میکنم بیشتر دوس داره که نی نی بیاد خونمون و باهاش تو اتاقش بازی کنه. ولی رفتن به خونه بقیه و اسباب بازی های جدیدم خیلی براش جالبه.
خانه بازی هم بردمش چند بار. از وقتی تونست خوب راه بره. ولی با کسی هم بازی نمیشه. خودش بازی میکنه ولی بودن تو محیط بچه ها رو مسلما خیلی دوست داره.