با پسرم رفتم سفره صلوات هم وارد شدم انقد جیغ کشید گریه کرد برگشتم بخاظر اینکه نمیشناخت اعصابم خورد شد هم از کارش هم از حرفای بقیه

دختر من همیشه با همه و در همه جمع ها اینطوریه
خسته شدم از کارش

عزیزم اون بچه حق داره تو خودتو و بچه ر. اذیت نکن می‌دونم دوست داری تو مهمونی و مجالس شرکت کنی حق داری ولی اوونم حق داره نمیشناسسه اذیت میشه من حتی یجا خوندم بچه ها چشم سومشون بازه انرژی منفی ها رو میفهمن برا همین با یکی سریع جور میشن میرن بغلش از یکی میترسن اصلا نمیرن سمش

ببین اونجور مواقع اصلا بقیه و حرفاش برات مهم نباشه
خب بچه اس اولا تو خونه همیشه بیشتر از دو سه نفر نمیبینه الانم انقدری رفت و امد کم شده که بچه نهایت پدربزرگ مادربزگشو میشناسه به بچه هم باید حق داد من خودمم بارها بخاطر اذیت پسرم مراسما رو نصفه گذاشتم برگشتم

باید بچتو اجتماعی تر کنی جوری ک وقتی در محیط های ناشناخته یا افراد ناشناخته قرار میگیره گریه نکنه بیشتر ببرش خیابون بیرون در مغازه ها که قیمت چیزی می‌پرسی با پیش بچه های همسن خودش یا رفت و آمدت رو با خانواده و دوستات بیشتر کن بیشتر در معرض آدم های غریبه ببرش تا عادت کنه