خوب که فکر میکنم
میبینم من میخام زندگیمو حروم کنم فقط بخاطر بچم
بچه ای که دوروز دیگه که بزرگ شد منو اصلا ادم حساب نکنه
میخام زندگیمو تو بیست و پنج سالگی و اوج‌جوونی حروم کنم بخاطر بچم
شاید اگه مادر نبودم و کسی با شرایط من بود بهش احمق میگفتم
ولی الان خودم نمیتونم از بچم‌دل بکنم
حاظرم بمیرم ولی جداش نکنن
دست خودم نیست همه چی و میفهمم و یه جور دیگه عمل میکنم
میدونم که دیگه نه حرمتی مونده نه چیزی
ولی باز بچم🥲

عزیزم مادر که میشی دیگه به خودت تعلق نداری ذات مادر همینه
ای کاش قبل بچه دار شدن شوهرامون رو بشناسیم

شوهر من اصلا اخلاق نداره خیلی اذیتم میکنه خیلی همش باهام دعوا میکنه پول نمیده حتی برم‌آرایشگاه خودش میره به من پول نداره برا خودش همه چی می‌خره برا من نداره

دقیقا منم خواهر حالم خیلی بده

درک میکنم 😭😭😭😭
اگه مادر نبودم اینهمهههههه زجر نمیکشیدم
اینقدر حالم بد نبود

من پسرم بزرگ‌کردم بعد ول کردم جون دیگ‌مسخرم‌میکرد میگفت بی کسی نمتونی بری

دقیقا مثل من اگه الان تاپیکمو بخونی متوجه میشی منم همینم

بهترین کارو در حق بچت می‌کنی