بعضی وقتا دیگه واقعا اعصابم نمی‌کشه اینکه همه آزادیم رفته و دیگه نمتونم کارای خودم مث خوردن خوابیدن حموم رفتن و حتی دسشویی رفتن😅 و کارای خونه رو با خیال راحت انجام بدم
هر روزم باید استرس یه چیز جدید و داشته باشم یه بار رفلاکس یه بار دندون یه بار سرماخوردگی یه بار واکسن...
یه روز میبینم شکم کار کردن و ادرارش کم و زیاد میشه یه روز دیگه سرفه میکنه یه روز دیگه چشمش قرمز شده و ... اوووف گاهی وقتا میخوام سر به بیابون بذارم😮‍💨😑

وااااای خواهر همدردیم🥴
ولی خب بالاخره میگذره

دقیقا منم بعضی وقتا میخام خودمو بزنم ولی دخترمو ک نگا می‌کنم خداروشکر می‌کنم ک دارمش 🫠

وای اره بخدا ولی من یاد بی بچه بودن حرفاش که یادم میفته میگه خدایا شکرت گذشت

همدردیممممم

همچنین🥲😅

دقیقا توی همین مرحله ام

منم سر پسرم همه ش همین افکار رو داشتم. احساس می‌کردم تو غل و زنجیر ام، به هیچ کاری نمیرسم،..
ولی سر دخترم چون میدونم این مسأله دوره ای یه و زود تموم میشه خیلی ناراحت نیستم..
این زمان هم میگذره و زندگی به حالت قبل برمیگرده

دقیقا منم اینجوریم

کسی نداری گاهی کمکت کنه؟
این حس ها واسه همه هست از جمله خودم، ولی گاهی بچه رو پیش مامانامون میذاریم یک ساعت میریم بیرون تفریح
اگه بتونی این کارو کنی، خیلی خیلی تو انرژی روحیت اثر داره، اگه نه هم که مطمئن باش از ۲ سالگی به بعد اوضاع خیلی بهتر میشه. ۳ ساله بشه که دیگه قشنگ مستقله

گوووووه شده وسط زندگیمون ی لیوان ابم نمیتونم بخورم هرچی جیغه میزنه، ی شیر درست کنم بیارم خودشو کشته، از خونه بیرون نمی‌تونیم بریم مریض نشه

من واسه حمووووم رفتن خیلی مشکل دارم 🤦‍♀️

هممون اینطوری شدیم..ولی خب انتخاب خودمون بود که مادر بشیم گناه بچه چیه.باید تحمل کنیم و با شیرینی های بچمون روزها رو بگذرونیم تا بزرگ بشن

نگو من الان سد هین موضوع دعوام بوده😣