تا کجا حاضرین بخاطر بچتون تحمل کنید یه زندگی رو

تا جایی ک از خودم بگذرم بخاطرش بنظر من زنی که مادر میشه دیگ نمیتونه زندگی بدون بچش تصور کنه

تا آخر عمرم زندگی بدون اون ممکن نیست تنها امید به زندگی من...

تا ابد

تا ابد🥲

تا لحظه مرگم
چون بهتر از من برا اون پیدا نمیشه

تا ابد

تحمل کردن یه زندگی رو همه ی مامانا اگه توی شرایط نابسامان قرار بگیرن بخاطر بچه هاشون حتماً تحمل میکنن ولی بنظر من این تحمل کردنه باید تا جایی باشع که مطمعن باشی به بچه ات آسیب روحی ،روانی و حتی گاها جسمی وارد نمیشه درغیراینصورت باید از اون زندگی اومد بیرون و با کمک وکیل که بتونه توی این مسیر جدا شدنه خیلی کمکت کنه وحتی حضانت بچه اتو هم بگیره و بعدش خودت بعنوان یه مادر مجرد با بچه ات یه زندگی جدید رو با آرامش شروع کنی...چون اگه توی همچین زندگی بمونیدکه بشدت روح و روان و حتی جسمانی درگیر تنش باشید مطمئن باشید نه تنها به بچه اتون کمکی نکردید که حتی بدترین و بیشترین آسیبو به بچه اتون رسوندید

تا وقتی فقط اذیت خودم باشه بازم میتونم تحمل کنم اما اگر ببینم پسرمم داره آزار می‌بینه دیگه نمیتونم تحمل کنم

تا وقتی اون زندگی به بچم آسیب نزنه.ببینم بچم رفاه و آرامش ش داره

من تحملم پایینه