۲۰ پاسخ

سلام عزیزم
من نظرمو میگم مثل بقیه دوستان
ولی خودت ببین چی به نفعته.
به نظر من
اصلا و ابدا شغلتو از دست نده
آدمیزاد از فردا روزش و زندگی مشترکش و.. خبر نداره
زد و تو شرایطی خدای نکرده قرار گرفتی که خودت نون آور خونه شدی.
اصلا حتی حرف کنار گذاشتن شغل رو نزن پیش هیچکس
چون فردا در اولین تنگنا این حرف خودت رو میارن وسط و ناچار میشی همین کار رو کنی.
اما راه حل:
من خودم میذارم پیش مادرشوهرم
با اینکه اونم شاغله ولی برنامه مون رو جور کردیم با هم.
تو هم اگر میتونی بذار پیش مادرشوهرت
اگر نمیتونی برا بچه پرستار بگیر
بیاد همون خونه مادرشوهرت در حضور اون ازش مراقبت کنه
که هم هم صحبت مادرشوهرت باشه هم به نظارت ایشون باشه که خیالت راحت باشه.
چون آدم جرأت نمیکنه الان به هرکسی اعتماد کنه و راه بده تو خونه خودش.
مهد هم با چیزایی که من شنیدم در مورد مهدها همون بهتر که نذاری.
تحقیق کردیم بعضی مهدها رو می گفتن مربیش خواب آور میده بچه بخوابه. بعید هم نیست چندتا بچه با یه نفر باشه سخته خب.
پوشک رو دیر به دیر عوض می کنن.
از لحاظ مسائل جنسی باید خیلی حواست باشه که مربیش چطور آدمیه.
نظر من که اینه.
فوقش یه مبلغ بیشتر به طرف بده بیاد تو کار خونه هم به مادرشوهرت کمک کنه

من از طرفی یه مشکلی همیشه با دوستانی داشتم و دارم که سریعا به شخصی که به مشکل خورده توی کارش میان میگن خب نرو سرکار، یا بیا خونه کار هنری چیزی بکن! آیا شما اون هزینه و انرژی ای که یکنفر برای تحصیل و کسب تخصص سال های متمادی گذاشته رو نمیبینین؟ آیا شما خبر دارید چه مسیری رو رفته تا به جایی که الان هست برسه؟ سریع نسخه میپیچید که برو خونه بشین یا بچه اولویت هست کارتو ول کن!!! اصلا کار کردن صرفا برای شما پول درآوردن تلقی میشه؟ من نمیدونم بقیه کسانی که کار میکنن هدفشون چیه ولی تجربه شخصی من (و البته دوستان نزدیکم) اینه که شغل بخشی از هویت فرد میشه. انقدر راحت نگید سرکار نرو یا برو تو خونه یه کار بی ربطی که در تخصصت نیست انجام بده.

اگر کار میخوای بچه نیار!
اگر بچه میخوای بیخیال کار بشو...
اگر میدونی کسی هست از جون و دل نگهش داره اره ولی کسی اینجوری پیدا نمیشه...

یچیزی هم بگم فقط به عنوان یه ادمی که فقط شنیدم
خواهر شوهرم کارمنده شوهرش هم همینطور
ببین این بچه بزرگ هم هستا مدرسه میره ولی همیشه خدا از مادرش شکایت داره چون بخاطر شرایط مالی رفته سرکار و بچشو یمدت میزاشت پیش جاریم بعدش یه مدت که اصلا بعد مدرسه براش کلاس اضافه گرفت که بمونه تا عصر برن دنبالش الانم گاهی با مامانش گاهی با باباش میره سرکار
میخوام بهت بگم بچه بیشتر از همه آسایش میخواد اگه یطوری شد که بعد یچه آوردن مادرشوهرت زیربار نرفت یا اقا بازی دراورد یا شوهرت نزاشت یا هر دلیلی این بچه رو کسی نگه نداشت شما باید بدونی که ممکنه باعث بشه کارتو بزاری کنار
با این دیدگاه باردار شو چون هیچ چیزی تو بچه داری قطعی نیست عزیزم

بیین درمورد نگهداری بچه شما نمیتونی از الان بگی چیکار میکنم چیکار نمیکنم همون مادرشوهر هم قبول نکرده که بچه شمارو نگه داره بعد همه ادما کارو زندگی دارن گلم برای بچه نهایتا تا ۹ ماه میتونی مرخصی بگیری بعدش باید بدی دست کسی واقعا بنظرم اگه کار اینقد برات مهمه بچه نیار
نه که بخوام بهت حس بد بدما ولی نیار واقعا چون بچه باید اولویت شما باشه
شوهرتم الان میگه باشه دوروز دیگه اگه مادرش از بچه داری شکایت کنه نمیزاره دیگه بری سرکار به حرفش اعتماد نکن

چند درصد مردانی که زنانشون شاغل هست در امور خانه داری و بچه داری به همسرشان کمک می کنند اگر همسر همراهی ندارید منطقی باشید و کار مردان را به خودشون بسپارید و با مردان مسولیت پذیر ازدواج کنید که لازم نباشه برای پول تحقیر بشید و مردانی که توسط خانواده فرهیخته تربیت شده باشند که وظایف خود را به خوبی انجام می دهند

مامانت نمیتونه نگه داره؟

سلام من یه نمونه اینده شما هستم😀😀 الان بعد ۸ سال نشستم خونه و بچه داری میکنم یکم سخته چون ادم خونع نشستن نبودم، هیچکس قبول نکرد بچرو نگه داره و نمیشه به هرکسی هم سپرد
در کل بخوام بهت بگم تا وقتی احساس نکردی که میتونی از کارت دل بکنی لطفا سمتش نرو
افسردگی بدی میاره

من تا چند روز قبل زایمانم سر کار بودم
یه ماه بعد از زایمانم، دوست صمیمیم استعفا داد از کارش
دو تایی با هم کار شروع کردیم تو خونه
الان دفتر دارم، دوستم کارای اداری رو انجام میده، من کارای سیستمی رو
هر زمانی لازم باشه برم اداره ای جایی
دخترم رو با خودم میبرم
دوستم اگه زایمان کنه
یا بچه ها رو من نگه میدارم، اون میره اداره
یا اون نگه میداره، من میرم پیگیر پرونده ها میشم

من اوایل می بردم پیش مادرشوهرم
اما الان صبح ها قبل کار شوهرم میره دنبال مادرش
میاد بنده خدا غذا درست میکنه خونه رو مرتب می کنه بچه رو هم نگه میداره

من کارمو گذاشتم کنار
بچم مهم تر بود درستی کمی سختم شد ولی بچه مهم تر بود برام
بنظرم حتما قبلا بارداری مشاوره برو چون این که اینقدر به کارت علاقه داری خیلی کارتو سخت می‌کنه چون اصلا نمیدونی ممکنه چه چالشهایی پیش رو داشته باشی یکی بچه ش خیلی راحت می‌ره جایی میمونه وابستگی ندارع یکی نه

بعد از ۹ ماه مرخصی زایمان اگه تونستید مرخصی بدون حقوق بگیرین، وگرنه حتما از مهد کمک بگیرین و تا دو سال هم ساعت شیر دارین.

منم کارمند بودم تا قبل بدنیا اومدن بچه هم تصمیم به رفتن سرکار داشتم ولی بعد به دنیا اومدنش دلم نمیاد پیش کسی بذارمش. چون پیش کسی اونقدر راحت نیست بچم می‌دونم باید اذیت سه ترجیح دادم بزرگتر شه بعد اگه خدا خواست میتونم دوباره برم سرکار.ولی کوچیکی بچم دیگه هیچوقت برنمیگرده

دوستان جنبه های مختلف رو گفتن غیر از دوتا مورد که بنظرم باید درنظر بگیری. یکی همکاری خود بچه است و دیگری همکاری محل کارت. بچه ها شخصیت های مختلفی دارن و خب چالش هاشون متفاوته. مثلا دختر من هنوز سر مهد رفتن و سرکار اومدن من باهام چالش داره هرچند مهدش رو دوست داره. بچه من زیاد مریض میشه و من خیلی مجبور میشم مرخصی بگیرم بخاطرش (و گاها پدرش). این مورد تا بچت بدنیا نیاد مشخص نمیشه.
از طرفی بستگی به جنس کارت داره. مثلا شما بعد از بچه داری نمیتونی روزی ۱۰ ساعت سرکار باشی چون بچه داری هم بخشی از توان و انرژیت رو میگیره (غیر از اون که خود بچه هم آییب میبینه) تو این وضعیت و بی نظمی هایی که ممکنه بخاطر بچه داری برات پیش بیاد باید ببینی محل کارت چقدر انعطاف داره.

اتفاقی ک داره برای من میافته من دور کارم البته و هنوز نذاشتم کامل قطع بشه اما خب خیلی کم شده کارم

من بچه رو میسپارم دست مادرشوهرم خیلی دوسش دارن و از گل نازک تر بهش نمیگن برای همین خیالم راحته ناراحتیم فقط به خاطر بچم هست چون هنوز به رفتن من سرکار عادت نکرده

من او وقتی بچه دار شدم نرفتم سرکار.دلم نیومد بچه رو جایی بذارم.خونت رو ببر نزدیک مادر یا مادرشوهر که بعد بچه دار شدن کمکت کنن و بری سرکار.مهدکودک هم میتونی بذاری

تا مدتی که مرخصی زایمان دارید، بعد از اون کودکتون رو به مادر بزرگ ها( اگر شرایطش رو دارید) و یا مهد می سپارید.

سلام
بعد از مادر شدن،ادامه ی کار شما در بیرون از منزل ،کاملا بستگی به خودتون و همسرتون داره.

شغلت چیه

سوال های مرتبط