وقتی کودک شما به نقطه کج خلقی می رسد چیزی نمی شنود و عکس العمل های شما را (مثل پشت کردن به او یا به سادگی نادیده گرفتنش یا با صدای بلند حرف زدن) درک نمی کند. وقتی که کودک شما در گیر و دار بهانه گیری است، از او درخواست و التماس نکنید. با او مذاکره نکنید چرا که این موضوع پیامی به او می دهد که شما مضطرب هستید و به اوضاع کنترل ندارید.

به جای آن به او فرصت دهید یا بگذارید چند دقیقه به حال خودش باشد، بعد او را دلداری دهید و محبت کنید. بعد وقتی که همه آرام شدند درباره موضوع بحث کنید. گاهی به رفتارهای مثبت او جایزه بدهید.

بچه‌ها مودی‌ترین موجودات دنیا هستند.

برای فرزندتان بستنی یا اسباب‌بازی مورد علاقه‌اش را بخرید خوشحال می‌شود و شما در نظرش بهترین هستید.
اما به محض نه گفتن، اینکه وقت تلویزیون دیدن تمام شده، باید به خانه برگردیم، دچار بحران و ناراحتی می‌شود.

نوسانات خلقی فرزندتان را شخصی نکنید.
والد خوب بودن به معنی خوشحال بودن همیشگی فرزندتان نیست!
بحران‌های سنی فرزندتان نشانه شکست شما در تربیت فرزندتان نیست.

این نسل با نسل ما تفاوت دارد:
این نسل در رفاه، همدلی و با دانش والدین بزرگ شده.
پس هم توقع بیشتری از دنیا دارد و هم به راحتی بدون ترس و بدون سرکوب درونی احساساتش را نشان می‌دهد.

اشکال مهم نسل ما این است که هدفش خوشحال کردن بچه‌هاست و از ناراحتی و آسیب خوردن بچه‌ها می‌ترسد.
چون کودکی خودمان را در فرزندمان می‌بینیم و این خودخواهی است!
می‌دانید چرا؟
چون نیاز امروز فرزندتان را فدای نیازهای دیروز کودکی خودمان می‌کنیم.
کودکان برای احساس امنیت داشتن نیازمند والد مقتدر هستند، نه آسان‌گیر.

ممنون بابت مطالب مفیدی که گذاشتی 🌷🌷

عالی بود.
ممنونم ❤️❤️❤️