پسرم ۳سال ونیمه هسش ،،،همیشه باهرگول وسرگرمی وبه زورگوشی وبهش وحواس پرت کردن بهش غذامیدادم،،،چندوقتیه بخاطراینکه مامانم هم مریضه رسیدگیش میکنم،،بیخیالترپسرم شدم،هرچی خودش خورد نخورد،گشنه بودنبود،سخت نگرفتم مثل قبل،الان نگرانم میگم بهش نمیرسم،بچه رشدنمیکنه،گرسنه میمونه،ویتامین بهش نرسه

منم دقیقا این حس دارم به پسرم

اتفاقا الان بهتره من قبلاً خیلی اهمیت میدادم حتما بخوره کارتونه و ....اما دیگه اونم قطع کردم یبار میگم بیا بخور میگه نمی‌خورم کار ندارم خودش گشنه میشه میاد
بعد چندروزم نیاز نیس تو بگی ازتو زودتر میشینه سر سفره

من بی خیالش شدم غذا خوردنش بهتر شد میگه مامانی به من ناهار بده ،صبح میگه به من شام بده من گشنمه ،