خانما بگید من صبرم کمه یا الکی حرص میخورم
مثلا امروز دخترم از صب بیدارشد همش گریه میکرد بهونه میگرفت
ظهر رفتیم حمام اومدبیرون لخت میگشت تو خونه لباس نمیپوشید ونمیذاشت موهاشو خشک کنم
دوباره اتقد غر زد تا خابید
بیدارشد غذاخورد بازم بهونه بهونه و گریه
بردمش خانه بازی اومدیم بزور دستاشو شستم
بازم گریه ک چرا اومدیم خونه
شام ماکارونی بود گفت نمیخام سیب زمینی میخام
نخورد
دوباره بهونه گرفت ظرفارو بشورم
کل خودشو و اشپزخونه رو اب خالی کرد
بعدم بزور لباسشو عوض کرد
واسه خاب هم گریه ک لامپ خاموش نکن
نیم ساعت تو بغلم سرپا دورش دادم دیدم نمیخابه لامپو خاموش کردم
کلی جیغ وگریه ک چرا خاموش کردی الانم خابیده
یعنی دیگه اینموقع ها روانی میشم
یا خودمو لعنت میکنم یا میگم صبح و ب چشم نبینم
مثلا شلوارجین عیدشو انقد تو خونه پوشید ک رژ لبی شد نمیره هم لکش
پیراهن عیدشم باز انقد تنش بود تا تورشو پاره کرد
بدون اغراق میگم
سر غذاخوردن
خابیدن
دسشویی
لباس عوض کردن
بازی کردن
بیرون رفتن خونه مو میکنه تو شیشه
شماهم بچه هاتون اینجورین؟
مشکل از منه؟
از چیه واقعا؟؟
ببین بحثم فضولی نیستا خب ذات بچه فضوله
ولی این سرکشی و لحبازی دیگه خیلی زیاده رویه
#فرزندپروری
#شیرخشک

انگاری پسر منه من رد دادم😑

انگار دختر منو نوشتی
تازگیا کمی بهتر شده
فقط به شدت محبت کلامی کن و بابت کارای خوبش تشویقش کن

دقیییقا انگار رفتارای لئاس😭

پسر منم اینجوریه طبیعیه چون مغزشون در حال رشده و انگار یه جنگی تو وجودشون. پسر منم دقیقا این تیپ بهونه گیریا میکنخ. ننیذاره لباس بپوشونم ننیذاره موهاشو خشک کنم. همش بهانه

انگاردخترمنه

فضای باز باید بیشتر ببریمشون خونه عاصی میشن انگار

پسر منم دیوونمون‌کرده دوهفتهایی میشه رفتارش خیلی بد شده
امروز به همسرم گفتم باید با یه روانشناس حرف بزنم خسته شدم دیگه

دوقلوهای منم اینا که گفتی.
وقت روانپزشک گرفتم

اولا خیییلی سخت بود بخاطر گوشی ساعت ها گریه میکردن ولی من بهشون توجه نمیکردم و گوشی رو ازشون میگرفتم اللن دیگه عادت کردن میدونن تا خودم ندم بهشون نباید بگیرن ک گریه کردن هم براشون فایده نداره خودشون خسته میشن

ینظر من از توج زیاد اینجوری شده هر چیزی یه اندازه ای داره بیشتر بشه خراب میشه بچه های من سنشون نزدیک دختر شماست ولی هیچکدوم از این رفتارها رو نداره محبت توجه تنبیح برطرف کردن نیاز همه چیزشون ب اندازه هست مثلا هربچه ای یه زمان مشخصی رو داره ک وابسته ب موبایل میشن من هم بهشون میدم هم نمیدم قبلا خیییلی پیگیر موبایل بودن ولی الان وقتی خودم میدم دستشون چند دیقه بعدش میگه دیگه نوبت مامانه اوناهم بدون گریه و لجبازی میدن دستم

همه همینجوری هستن بچها

همه بچه ها همینن دق میدن آدمو روزو شبم‌نمیدونم چجوری میگذره یه ثانیه برای خودم نیستم مغزم ویران شده

باباش كمك نميكنه موقع ظرف شستن شما بدين باباش تا يه كمكي بشه بهتون غذاهايه مورد علاقشو درست كن ك اذيتت نكنه دستاشم بهش بگو خودش بشوره ك علاقمند شه خابش نظم داشته باشه خاب كم علت بهونه گيريه واسه خاب سفت باش گريه هم بكنه چراغ بايد خاموش باشه بيشترم بهش محبت كلامي بكن

دختر منم اینجوریه، ولی با شدت کمتر، مثلا قبل دسشویی بزرگ بکنه هی میگه بشور بشور بعد کردنش هم نمیاد ک بشورمش من اون موقع ها میگم بیا مسابقه بدیم تا دم حموم ک معمولا جواب میده و میاد، یا سر لباس پوشیدن کلی اذیت میکنه تازگیا میگم فلان عروسکت میخواد لباس تنت کنه و قبول میکنه، فک کنم باید از دیدگاه بچه ها نگاه کنیم و هرچیز رو شبیه بازی کنیم براشون

این پسر منه نترس تنها نیستی
منم تا حد دیوونگی میرم🤦‍♀️

پسرمنم هرموقع می‌خوام ظرف بشورم گیرمیده من بشورمو آب بازی کنم منم میگم همسایه دعوا میکنه گفته اگ آیهان بره سر آب آبوقطع میکنم فقط تو حموم میتونی آب بازی کنی بیخیال میشه

همه بچه ها تقریبا لجبازن و سرکش ولی فرزند شما یکم بیشتره