دخترم اگه صیح زود پاشه خوابش نره .من اعصابم داغون ..اط طرفی ام دخترم ..کن فیکون می کنه خوابش خوب نره ..... کلا شلوغی در حد چی بگم ...از یه طرف عصبی از طرفی
.دعواش از طرفی عذاب وجدان ...الان مثل اون دو گوش پشیمونم

خواهر ما هم انسانیم مگه چقدر تحمل داریم...بخدا منم دیگه رد دادم..همش در حال جمع کردن و شستن هیچ فایده نداره...خونه رو جمع کردم جارو کشیدم گفتم دیگه کار ندارم یه چرت بزنم به ده دیقه نشده میبینم شمع اورده له کرده تمام فرش ها رو شمع مالیده...چقدر ظرف اورده کثیف کرده..سبد اسباب بازی خالی کرده...منم داد زدم و دعواش کردم ولی چه فایده

وقتی عصبی میشی مکث کن ،نفس عمیق بکش ،باخودت فکر کن که اون خیلی کوچولو ترازاین حرفاش که بفهمه تواعصاب نداری حوصله نداری ،هرکاری کنی اون نمی‌فهمه وتا نیازش رفع نشه آروم نمیشینه،پس هم نیاز اونو رفع میکنی هم خودت به آرامش میرسی،بادعوا بخدا هیچی درست نمیشه جز اینکه یه بچه پرخاشگر وترسو با اعتماد بنفس پایین بزرگ میکنیم