بچه ها میگم من بچه بیشتر به اصرار شوهرم بود خودم زیاد مایل نبودم فکر میکردم زوده نکه بچه دوس نداشته باشما آمادگی زایمان و تغییراتو مسئولیتو نداشتم گاهی میگفتم تو دلم کاش منم یه کوچولو مثل پسرخالم میداشتم دستشو میگرفتم ولی انقد قوی نبود که از ته دل بخوام خدا هم میدید اینجوریه بهم نمیداد بچه ولی تو دعاهام همیشه میگفتم خدایا لطفا مهر بچه دار شدنو بنداز تو دلم آخرش ماه پیش رفتم حذم حضرت معصومه دعا کردم بچه دار بشم هنوزم میترسم از زایمانش از تغییراتم از مسئولیتش به نظرتون مادر بدیم🥺


بارداری
بیبی چک
جنین

اتفاقا مادر خوبی هستی ک اینقدر نگرانی

عزیزم اتفاقا کسایی که اینجور نگرانن و استرس اینده بچه رو دارن مادر بهتری میشن تا اونایی که همینجور بچه میارن من خودم نزدیک ۲۸ سالگیم و همچنان فک میکنم امادگی ندارم

من باز برعکس خیلی مهر بچه افتاده به دلم اما برعکس شوهرم اصلا نمیخاد و خیلی ناراحتم کاش اونم مهر بچه بیوفته به دلش خستم بخدا خودمم گاهی پشیمون میشم سعی میکنم به بچه فکر نکنم بخاطر مشکلات و مسئولیت و خرج و مخارجش نمیدونم هرچی خدا خودش صلاح بدونه 😞

حست طبیعیه گلم
منی که چندین ماه منتظر بودم و خدا بهم هدیه دادش تا هفته ۸ همه اش گریه میکردم که چطوری میتونم از پس مسئولیتش بربیام و نکنه مامان خوبی نباشم
اولین سونو رو که بری و صدای قلبش رو بشنوی دلت آروم میشه
بعدشم از خدا بخواه کمکت کنه، که قطعا هم میکنه

دقيقا منم مثل شما بودم عزيزم ولي الان 5 ساله پسرمو دارم و خييييلي برام شيرينه

خب قطعا آدم چیزی که تجربه نداره رو سخت قبول میکنه مثل ازدواج آدم با ترس و لرز بله میگه و بعدش خدا یجوری مهر طرف مقابل رو تو دل قرار میده که حتی براش حاضری جون بدی بچه هم همینطور منم الان حسی به بچم ندارم حتی نمیدونم چجوری باهاش صحبت کنم ولی قطعا بعد که بهش شیر بدم مهرش میشینه به دلم آدم
ان شا الله به سلامتی و دل خوش تو بغلت بگیریش