فرزند پروری فرزند پروری
سلام دوستان ،من شاغلم از ۹ ماهگی دخترمو پیش پدرش و گاهی مادرم گذاشتم و سرکار رفتم سعی کردم مستقل بار بیاد
ولی سر هر اتفاق کوچک یا برای یه چیز همش گریه می‌کنه بقیه بهم میگم مقصر خودتی اینجوری بار اومده نباید اصلا بهش توجه کنی و باید بی خیال باشی کلا بهش
بچه های شما چجورین ،واقعا دختر من لوس؟؟

تا سه سالگی تایم وابستگیه و اصلا وقت استقلال نیست باعث تشویش میشه و اضطراب جداییش رو بیشتر میکنه

نه چرا بی توجه باشیم
با بی توجهی چی درست میشه اخه
دوسالگی سن قشقرق و لجبازیه
من تا بتونم سرگرم میکنم میدم باباش ببره بیرون

وای دختر منم عین مال شماست.همه هم همین حرف رو میگن بهم.منم دیگه لیوانم پر شده.تصمیم گرفتم هر کی انتقاد کرد جوابشو بدم.شمام تنها نیستی.بچه هامون جیغ جیغ و هستن تقصیر ما نیست که‌.البته دختر من سر هر چیزی گریه میکنه.واقعا بچه ادیت کنی هست.اما خب دلیل نمیشه دیگران حرف اضافی بزنن.به نظرم برو خونه مستقل.اون چند روزم که نمیتونی با همسرت هماهنگ شی ببر مهد بزار.

نسل ما دست پرورده افکار قدیمی و بزرگتر سالاری اطرافیانمونه ...اکثرا افسرده و روحیه ها داغون ..عصبی و فوق العاده استرسی ...انواع مریضی های خودایمنی که منشا اصلیشون اضطراب واسترسه ...به حرف هیچکدوم از اطرافیانت گوش نده ..با مشاوره حرف بزن اون قشنگ میتونه راهنماییت کنه قشنگم

ن عزیزم این چ حرفیه😑💔اهمیت نده به این حرفا
اقتضای سنشونه،دختر منم همینه
حالا اهمیت ندیم کمبود محبت بگیرن درست میشه؟بهتر ک نمیشه هیچی تازه بدترم میشه
۲تا ۳ سالگی اوج قشقرق بچس

سلام گلم منم شاغلم ودختر منم اینجوریه،ولی یه چیزی روخوب فهمیدم همه بچه ها اینجوری هستن وربطی نداره به اینکه چجوری بارش بیاریم به حرف کسی گوش نکن

باید به تک تک احساسات بچه اهمیت بدیم وقتی ناراحته بهش بگیم تو الان ناراحتی و باهاش همدلی کنیم
نه اینکه احساسش رو سرکوب کنیم

سرکوب احساسات باعث میشه همیشه خودش رو سانسور کنه و احساساتش براش مهم نباشه

این حرفها مال گذشته هاست
اما الان
پدر مادرها حداقل باید سعی کنن یکم آگاهیشون رو نسبت به علم فرزندپروری بالا ببرن
که تا اونجا که میتونیم بچه های با سلامت روان بزرگ کنیم

دختر منم همینه
همش گریه و لج

وا بچه کمبود محبت میگیره خب از حد نباید بگذره بی توجهی