قسمت سوم
توی راهرو بیمارستان شوهرم و دیدم و بغضم ترکید خیلی ترسیده بوذم خیلی نگران سلامتی بچه بودم شوهرمم داشت گریه میکرد اولین بار بود اشکشو میدیدم اونم خیلی ترسیده بود رفتم اتاق عمل داشتم گریه میکردم دکترم گفت خیالت راحت تمام تلاشمو‌میکنم بچتو سالم بزارم تو بغلت نگران نباش و امپول بیهوشی رو تو سرمم زدن ساعت ۱۲:۴۰ دقیقه پسرم دنیا اومد تو ۳۵ هفته و ۳ روز دنیا اومدنش مثل معجزه بود خدا. پسرمو بهم بخشید با وزن ۲/۱۰۰ و نارس وای که جقدر از کلمه نارس بدم میاد پسرم ۸ روز تو ان ای سیو بود و‌من ۸ًروز میمردم و زنده میشدم خداروشکر مشکل تنفسی نداشت ولی مکیدن بلد نبود چقدر حرف و کنایه شنیدم چقدر توی اون زمان تنها بودم و جز خدا کسی رو نداشتم چقدر ذات بد اطرافیانمو اون موقع دیدم

قیمت دومش کو☹️☹️☹️

سلام منم خبلى سختى كشيدم
دخترم ٢٩هفته بدنيا با وزن ١/١٠٠
شوهرم ورشكست شده بود من انقد غصه خوردم نه پول داشتيم نه هيچى همه چيز رو كمون رو فروختيم
تو همون وضع من زايمان كردم
خدا براى كسى نياره بى پولى يور بچه انقد زود بدنيًا اومد يور
من كامل نابود شدم دخترم ٣٥روز بخاطر اينكهنميدن بلد نبود بيمارستان بود

عزیزم کاش فقط خدا همراهت باشه بقیه را ول کن تنت سلامت

منم از کلمه نارس متنفرم دوقلوها ۳۳ هفته و ۴ روز دنیا اومدن اندازه ی کف دست بودن کوچولو یکیش من ترسیده بودم پریده بود بالا تا دنیا بیارنش کبود شده بود ب دخترم ک پیشش بود گفته بود اگ سومین کیسه پلاسما جواب نده روش تا صبح زنده نمیمونه اما خداروشکر جواب داده بود و مشکلی پیش نیومد ی قلم از وقتی تو شکمم بود قلبش ی حفره ریزی داشت بهم گفته بودن وقتی ۹ ماه بشه خوب میشه موقع شیر خوردن نفسش میرفت میخواستن انتقالش بدن به استان اما اونم خداروشکر رفع شد و نیاز نشد بره اگ میرفت ی پسرم کازرون بود و یکیش شیراز هیچوقت فکر نکنم زایمان هیچکس به اندازه من بد بود اما خداروشکر بعد ۱۱ روز بستری اومدن خونمون و شدن قند روزهای تلخ من امید زندگیم و نور خونم و فضولهای کوچولو

بدترین روزای عمرم وقتی بود ک بچم تو ان آی سیو بود خیلی گریه کردم میدونستم اتفاقی براش نمیفته ولی دلم تیکه تیکه میشد ازم دور بود مجبور شدم دست خالی برگردم خونه

پسر من يك ماه و نيم nicu بود هنوز بعد يكسال حالم بده و هربار يادش ميوفتم قلبم تيكه تيكه ميشه

پسر منم 3 روز توی ان آی سیو بود خیلی بد بود خداراشکر ک گذشت و تمام شد شب آخر انقدر خدا رو التماس کردم گفتم فردا ترخیص کنن صبح دکتر شیفت آمد ترخیصمون کرد

دقیقن مننفرم از کلمه نارسسسسس

قسمت دوم ندارع

دختر منم ای بو جی زود دکترا نفهمیدن دخترم تا سی و نه هفته جنگیده بود 😭اصلا تکون نداشت من حس نمی‌کردم و فک میکردم طبیعیه ...سی سه هفته ب بعد دیگه رشد نکرده بود .....یه روز رفتم بهداشت ضربانش نامنظم بو منو فرستادن آن اس تی حرکات ثبت نمیشد و من به دروغ میکنم تکون میخوره 😭😭😭😭چون از زایمان میرسیدم 😭😭😭گفتن پس حس میکنی مشکلی نیست ...ناگهان سه نه هفته شش صبح تو خواب لایه صد بیدار شدم مث تیک مث این گ چیزی پاره بشه پاشدم آب سرازیر شددددد...کنترل نداشتم دیگ کیسه آب پاره شده بود رفتم بیمارستان به ظهر دخترم باوزن دو دویصت دنیا اومد خیلیییی سخت بو اوایل بزرگ کردنشششش

خداروشکر الان سالمه کنارمه معجزه خدا بود ....و فقط خودمون می‌دونیم چی کشیدم 💔💔

قسمت

درک میکنم خواهر منم کشیدم