مامانا بیاید یه سوال دارم
من کلا خودم آدم آروم و خجالتی ام.
همسرمم همین طوره
دخترم که آلات 6 سالشه هم مثل خودمونه جایی میریم خجالتیه
الان پسرم ک نزدیک 7 ماهشه تو خونه خودمون کلی بازی و سر و صدا میکنه ولی تا جایی میریم یا یکی میاد خونمون کلا ساکت میشه. الان چند باره وقتی میریم خونه مادرشوهرم اینا پدر شوهرم هی میگه این بچتون یه چیزش هست چرا انقدر ساکته. امشب دیگه انقدر گفت که اصلا ننشستم شام بخورم پسرمو برداشتم آوردم خونه. الان خواهر شوهرم زنگ زده میگه بابام منظوری نداره چرا ناراحت شدی. گفتم یبار میگه چیزی نمیگم هر سری یه 20 بار تکرار میکنه آره بگو بچه من مریضه. شما بودید ناراحت نمی‌شدید؟اینم بگم که دختر جاریم یه هفته از پسرم بزرگ تره خیلی جیغ جیغو هست همش با اون مقایسه میکنن میگن چرا مثل این نیس؟ من چی بگم آخه امشب دیگه اشکمو در آوردن

چ بهتر ک ارومه

ازخداوندبزرگ آرزوی صبربرایتان دارم

یه بار که تو خونه بازی می‌کنه حرف میزنه فیلم بگیر هر وقت گفتن نشون بده بگو پیش غریبه ها حرف نمیزنه

بگو جای اروم داره بزرگ میشه ارامش و اعصاب تو خونه برقراره ارومه دیگه

عزیز نباید هیچی بچه رو با بچه دیگه مقایسه کنند

آره آدم ناراحت میشه سر بچه عیب میزارن ولی سعی کن توی خونه باهاش خیلی حرف بزنی که خجالتیه نباشه تو این جامعه که همه گرگن

خدایا صبرم بده

اگه شلوغ باشه میگن چرا اینقدر شلوغه کلا دهن شون بازه همیشه