مامانا یک سوال
من موقع بحث کردن با هرکسی زود گرسم میگیره اشکام میاد هرچقدر جلو خودمو میگیرم نمیشه اصلا همون اولش. بغض میکنم حتی شاید نتونم دیگه حرفامو قشنگ به طرف بفهمونم این بغض و اشک لعنتی نمیزاره واسه همین موضوع از خودم بدم میاد که انقدر ضعیفم دیگه اشکامم واسه همه عادی شده میگن اشکش دم مشکشه ححتی همین الانم با نوشتن اینا اشکان میریزه چهکار کنم اینجوری نشم چه دارویی بخورم که کمتر فکروخیال کنم از زندگی بریدم دیگه دلم میخواد حرف بقیه به هیچجام نباشه اما نمیشه چون توقع ندارم ازشون دلم میشکنه چون خودم همچین ادمی نیستم

شیرخشک فرزنداوری
پوشک
واکسن

منم اینجوری ام

به توصیه های پرت و پلا گوش نکن. لطفا برو یه ویزیت و اگه لازم بود دارو استفاده کن. در حقیقت باید بری تراپی ولی تو این وضعیت مالی آدم جرات نمیکنه پیشنهاد کنه

والا منم اینطوریم واز این عادتم خوشم نمیاد.نمیتونم از خودم دفاع کنم

بخدا منم همین بودن ولی سن ت ک می‌ره بالای سی سال ناخودآگاه خوب میشه حتی بعضی مواقع خندتم میگیره

عزیز دلم اشک ریختن نشانه ضعف نیست اولا که از ادمهایی که سعی میکنن ناراحتت کنن دور باش دوما موقع گریه سکوت کن فقط گریه کن که تخلیه بشی اگر فرد مقابلت همسرت هست وقتی اروم شدی درمورد احساساتت باهاش صحبت کن بهش بگو حتی اگر اون لحظه داری گریه میکنی حرف بزن

منم بخدا جرات ندارم با کسی بحث کنم

عزیزززم
این مشکل نیست اطرافیان باعث شدن که تو فک کنی این یه مشکله به خودت مسلط باش غصه نخور قرص برای چی
هیچی بهتر از این نیست که خودت رو خودت کارکنی

حالا من یکی بهم حرف میزنه خندم میگیره ناخودگاه میزنم زیره خنده

ادمایی که دلشون صافه اینجوری میشن عزیزم