۶ پاسخ

میدونی با اینکه خیلیا اینو قبول دارن ولی واقعا واسه یه مادر سخته پذیرفتن آخرش هی نگران میشه یه فکرایی میاد تو ذهنش و ناخداگاه مقایسه می‌کنه

خدا برات نگه داره ممنون از راهنمایت واقعا عالی بود

هفت سینت قران نداره؟

دقیقا من دیگه سخت نمیگیرم الان یه هفتس دخترم به دندون بوده اصلا غذا نمیخورد شبا نق نق میکرپ تا خوده صبح دیروز دیدم سر زده دندونش دیگه راحت شده باز غذا میخوره دوشبه راحت میخوابه برام مهم نیست که غذا نمیخوره به زور بهش بدم برعکس بدغذا میشه بعدا,همیشه میگفتم باید بخوره که وزن کم می‌کنه الان میگم حالا هرمشکلی که داشته باشه خوب بشه غذا خوردنشم خوب میشه

اوخی ماشاءالله خدا حفظشون کنه منم دوست داشتم دوقلو میداشتم🤭😅
من دخترم هنوز راه نیوفتاده دکتر هم میگه مشکلی نیست اما اطرافیان کلافه ام کردن دیگه همش با همسن هاش مقایسه میکنن

اره واقعا من تمام تلاشم اینه ایمنی بدن بچه م بالا باشه دیگه برام وزن و قد و اعمالش مهم نیست سخت نمیگیرم خیلی وقته

سوال های مرتبط

مامان دردونه مامان دردونه ۲ سالگی
درباره بازی- ۸
من خیلی دنبال این بودم که هم سن و سال پسرم پیدا کنم تا باهم بازی کنن. ولی تجربه ام نشون داد که این سن برای هم بازی شدن خیلی زوده. مطلبش رو هم خوندم که بچه ها تو این سن بازی نمیکنن. یه پدیده ای هست به اسم بازی موازی. یعنی هر کدوم برای خودشون بازی میکنن.
بچه های کم سن تر ، بچه های بزرگتر و بچه های دقیقا هم سنش رو امتحان کردم.
کلا از دیدن هر نوع بچه ای خوشحاله☺️
بچه های کوچیکتر رو دوست داره نگاه کنه و ناز کنه و دست بزنه. بچه های هم سن خودش خوب میتونن با هم راه برن، بیشتر با هم به به میخورن و دبنال هم راه میفتن و سر اسباب بازی دعواشون میشه😅
بچه های حدود ۲ یا ۳ سال خیلی تجربه جالبی نبوده. چون خیلی تو اون سن بچه ها بچن و همینطور لجباز و خودمحور میشن.
بچه های سن بزرگتر حدود ۴ یا ۵ و ۶ هم با دخترا بهتر کنار میاد.مواظبشن. رعایتشو میکنن. پسرها خیلی ورجه وورجه دارن تو این سن انگار‌ یه جا بند نمیشن که البته طبیعیه.
بچه های بزرگتر که دیگه مدرسه ای شدن هم خیلی دوستش دارن خیلی توب مواظبشن. ولی خوب دیگه پسرم نمیتونه به اون صورت باهاشون بازی کنه.
و اینکه تو این سن باید حتما بازی با نظارت و دخالت بزرگترا باشه. باید اگه دعواشون‌میشه دخالت کرد حتما.
سن پسرم ۱ سال و ۴ ماهه.
و از همون موقعی که میتونست بشینه قرارهای دوستانه براش میذاشتم.
الان چندتا دوست داره که خونمون میان و خونشون میریم. فکر میکنم بیشتر دوس داره که نی نی بیاد خونمون و باهاش تو اتاقش بازی کنه. ولی رفتن به خونه بقیه و اسباب بازی های جدیدم خیلی براش جالبه.
خانه بازی هم بردمش چند بار. از وقتی تونست خوب راه بره. ولی با کسی هم بازی نمیشه. خودش بازی میکنه ولی بودن تو محیط بچه ها رو مسلما خیلی دوست داره.