دلخشویی و نگرانی من پسرمه هر روز ی استرس و نگرانی جدید و کوچیکتر بود میگفتم یکم بزرگتر بشه نگرانیام تموم میشه ولی هرچه بزرگتر میشه نگرانی های منم بزرگتر میشه..کاش میتونستم مثل بعضی از مامانا بیخیال باشم ولی نمیتونم دست خودم نیست..من چقد بابت غلت زدنش نشستنش،دندون دراوردنش،چها دست و پا رفتن و ایستادنش استرس کشیدم چقد فکر و خیال کردم درحالی که پسرم سر وقتش همه ی کارارو انجام داد..و هنوزممم این استرسا باهامه تا راه بره کامل حرف بزنه😞بخاطر این موضوع میترسم دوباره مادر بشم دیگ رسمن دیوونه میشم….
کیا مثل مننن؟؟؟؟؟؟

من همیشه میگم ،همه چی بوقتش میشه.
اینو با خودت تکرار کن.
برا هیچیش عجله ندارم به وقتش میشه

آفرین منم دقیقا مث خودتم
ولی خب ماشالله همه چیز به وقت بوده
بهت قول میدم تا آخر فروردین راه میوفته

منم همینجوری بودم و هستم

بچه اول. خاه ناخاه استرسش بیشتره. منم مث شما بودم به حدی تو ۳ ماهگی دخترم افسردگی گرفتم ولی الان بچه دومم براهیچیش نگران نشدم

چقدر منی تو

من پسرم یه عالمه کار میکنه راه افتاده
همه چیش اوکی فقط چون هنوز کلمه نگفته دارم از فکر بیچاره میشم

منم همینطور

وای چقدر منی.

من وقتی پسر اولم رو باردار بودم
برای همه چیزش حرص میخوردم الان برای دخترم خداروشکر کمی بی خیال تر شدم اخه دو تا که میشن مشکلات زیاد میشه دیگه به چیزهای الکی حرص نمیخوره مشکلات چیزهای دیگع میشه

ریلکس باش وتوکل کن

منم منممممممممممم قبلا فک میکردم مامان بیخیالی بشم ‌حساس نباشم 😑🤦🏼‍♀️
پسر من چهار دست پا نمیره
سرپا با کمکی راه میره کاملا ب نشستن مسلطه با باسنش حرکت میکنه😂
کلمع های زیادی میگ ی عالمه دندون داره
ولییییییی بازم چون چهاردست پا تمیز خیلی فک مبکنم بهش

منمممم

من من