الان کیف و ساک بچم و خودم وسط پذیرایی خودمم نشستم با لباس که شوهرمو بذارم و دست بچه رو بگیرم و برم تحملشون دیگه ندارم اصلا از فحشاش از غر زدنش از گشاد بودن از بچه ننه بودنش از حرفاش از تحقیر هاش از نفرین هاش نمیتونم فقط تردیدم برای بچمه دلم خیلی براش میسوزه میترسم وقتی بزرگ بشه بگه مامان چرا بیشتر تحمل نکردی چرا نموندی شاید بخاطر من باید بیشتر می‌جنگیدیم نمیدونم بچم مدام می‌ترسه من و اون از بس دعوا کردیم

روشهای دیگه رو امتحان نکردی؟
چون بری خونه بابات، دیگه کار به خونواده ها بکشه، دردسر هزارتا میشه

عصبانی هستی داغ هستی عزیزم واقعا سخته ولی ب نظرم عجولانه تصمیم نگیر

چقدرتواین تاپیک دلم گرفت برای خانومایی که دوست دارن زندگی کنن ونمیشه

طلاق برای زن سخت تره چون شرایط زندگی تواین گرونی و....مردشو ازپادرآورده توام بیشتراوقات کوتاه بیا بخاطربچت دهن به دهنش نزار محبت کن درست میشه طلاق بزار آخرین راه باش این روزای سختم میگذره

برو مشاوره.بخاطر بچه‌ت زود تصمیم نگیر.نمیگم تحمل کنا.ولی مشاور راه حل بهت میده

برو بشین سرزندگیت هر وقت خودت پول داشتی برو دنبال کار طلاق الان میری آواره میشی تو سری خور میشی و...

برو مشاور خانواده باهاش بخدا دیدتون به همه چی عوض میشه خودت واسش متن از اینستا یا یه تیکه کتاب عکس بگیر بفرست بین چت هاتون
اشاره هم نکن که بخونه
اون میخونه و روش تاثیر می‌زاره
همش واسش دعای خیر کن حتی اگه دیگه ازش خیلی رنجیدی و متنفری باز دعا کن کلی تاثیر خیر می‌زاره روش

نرو بزار فکر کنی اگه بری قبحش شکسته میشه

منم خیلی دلم میخواد برم اما میترسم بچه رو ازم بگیرن

هیچکس دوس نداره جدا بشه ولی بنظرم روان بچه اینجوری بیشتر اسیب میبینه جدا بشی حداقل دیگه شاهد دعواتون نیس.حتما مشاوره برو کمکت میکنه

بگردمت 😭😭